De naam “Yahweh” komt niet voor in het Bijbelboek Prediker. God wordt in Prediker aangeduid als Elohiem, de meer generieke term voor (een) god.
Yahweh heeft met relatie te maken: God die in relatie staat tot mensen. Juist dát ontbreekt in Prediker: relaties. Je kunt Prediker dus nooit lezen of goed begrijpen zonder de rest van de openbaring van God als persoon, vriend, minnaar, moeder, vader in acht te nemen.
Bono van U2 heeft een lied geschreven dat Yahweh heet. Het lied vertolkt een aantal thema’s die je ook in Prediker vindt. Hieronder tekst en een live akoestische versie van het lied:
Take these shoes
Click clacking down some dead end street
Take these shoes
And make them fit
Take this shirt
Polyester white trash made in nowhere
Take this shirt
And make it clean, clean
Take this soul
Stranded in some skin and bones
Take this soul
And make it sing
Yahweh, Yahweh
Always pain before a child is born
Yahweh, Yahweh
Still I’m waiting for the dawn
Take these hands
Teach them what to carry
Take these hands
Don’t make a fist
Take this mouth
So quick to criticise
Take this mouth
Give it a kiss
Yahweh, Yahweh
Always pain before a child is born
Yahweh, Yahweh
Still I’m waiting for the dawn
Take this city
A city should be shining on a hill
Take this city
If it be your will
What no man can own, no man can take
Take this heart
Take this heart
Take this heart
And make it break
Gisteren kreeg onze schoondochter (Ramona, getrouwd met Ben) een Green Card, een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd voor de V.S. (Wist je dat je ook via een loterij een Green Card kan krijgen? Jaarlijks worden 50.000 Green Cards verloot onder 6 miljoen gegadigden.)
Ben en Ramona gaan op 28 juni a.s. verhuizen naar de V.S. Emigreren, zou je kunnen zeggen. Ze gaan in de eerste instantie naar New Jersey, bij onze zoon Will en zijn vrouw Mariana inwonen. Van daaruit werken en studeren (Ramona heeft een baan al), zich settelen. Klik op Ben and Ramona in de blogroll rechts om hen te volgen.
Dat betekent dat dan al onze kinderen gevestigd zullen zijn in de V.S. Ik ga daar nu niet veel over zeggen, want mijn gevoelens daarover zijn al en zullen blijven in beweging en ontwikkeling.
Nog een gedachte naar aanleiding van de preek van Keller over Job:
Gereformeerden hebben er altijd op gestaan dat geloof door het horen komt. Ik heb dat zelfs deze week weer gehoord: preken is de core business van een dominee. Men denkt dat mensen door het luisteren naar preken (en het werk van de Heilige Geest) tot levend geloof komen. Romeinen 10:17: door te luisteren komt men tot geloof.
Ik heb daar al een hele tijd niet meer op die manier in geloofd. Dit denken doet geen recht aan de context van dit vers, want Paulus gaat verder en legt uit hoe mensen die niet kunnen horen ook tot geloof kunnen komen (vers 18 citeert Psalm 19:1: De hemel verhaalt van Gods majesteit, het uitspansel roemt het werk van zijn handen, de dag zegt het voort aan de dag die komt, de nacht vertelt het door aan de volgende nacht. Toch wordt er niets gezegd, geen woord gehoord, het is een spraak zonder klank.Zie je wel? Het kan zonder klank.).
Deze uitleg doet ook geen recht aan alle verhalen in de bijbel en door de geschiedenis heen van mensen die tot geloof komen zonder een preek gehoord te hebben.
Ik moest hieraan denken toen Keller het had over het slot van het verhaal van Job (42:2): Eerder had ik slechts over u gehoord, maar nu heb ik u met eigen ogen aanschouwd.
De focus op preken in onze (westerse) kringen is zeer cultuurgebonden en heeft een dubieuze bijbelse onderbouwing.
Ik geloof niet meer dat preken onze core business is.
Begrijp me goed: het doorgeven van het evangelie in woord en daad is dat wel.
En soms gebeurt dat door een preek.
Vandaag veel kilometers gereden en geluisterd, onder andere, naar een paar preken van Tim Keller uit New York. Hij houdt een prekenserie over Job. Je kent het verhaal, waarschijnlijk: Satan komt op audiëntie bij God en stelt de vraag waarom Job God trouw blijft dienen, en vraagt zich hardop af of Job dat doet omdat God hem beschermt en zegent. “Stel dat u uw hand naar hem uitstrekt, en aantast wat hem toebehoort, zal hij u ongetwijfeld in uw gezicht vervloeken”. En, “zou Job U werkelijk zonder reden zoveel ontzag voor U hebben?”
Het punt van Keller was, uiteraard, dat we God lief hebben niet omdat Hij dan dingen voor ons doet, maar omdat Hij het waard is om lief te hebben, ook al loopt je leven niet (of minder) zichtbaar gezegend.
De vraag kwam in mij op: stel dat je niet meer in de hel zou geloven: dat je helemaal niet meer bang zou hoeven te zijn dat jijzelf of iemand die je lief hebt naar de hel zou gaan. Stel zelfs dat er geen (prachtige) hemel zou zijn. Zou je nog steeds in God geloven en Hem dienen? En nog moeilijker: je medemens lief hebben?
Snap je wat ik bedoel? Wij geloven niet in God opdat ons leven gezegend wordt (Ten minste, dat zeggen wij. Naar mijn mening gedragen wij ons vaak wel zo.). Maar achter veel van ons christen zijn ligt (de dreiging van) de hel en het uitzicht op de hemel. Zou Satan, op audiëntie bij God, over ons deze vraag kunnen stellen: Natuurlijk geloven zij allemaal in U. Want ze willen niet in de hel komen. Stel dat er geen hel zou zijn, of geen hemel als beloning, wat zou er gebeuren met hun geloof en hun braaf gedrag?
Neem de proef op de som. Probeer je geloof en goed gedrag vast te houden als je niet de beloning van de hemel of de straf van de hel in het vooruitzicht zou hebben. Je zal waarschijnlijk dagen of weken hiervoor moeten uittrekken, want het is wennen.
Geestesgaven: Tekenen en wonderen volgen de gelovigen, van profetieën en het spreken in tongen tot het genezen van zieken en het uitdrijven van demonen. Het zijn kenmerken van de gemeente van Christus en men verwacht niet anders.
Grassroots theologie: Er bestaan nog geen dichtgetimmerde theologieën en theologie is niet voorbehouden aan academici. Men volhardt bij het onderwijs van de apostelen en staat open voor de leiding van de Heilige Geest. Met elkaar, op het grondvlak van de gemeente, ontdekken christenen het volle leven met Christus.
Ik was van plan om hier niet over de bloggen (waarom niet, weet ik niet), maar vandaag vieren Cyndi en ik dat we 34 jaar geleden in het echt verbonden zijn. In het echt. En ook echt verbonden. Wij gaan er niet veel aan doen: wat klusjes thuis, vanavond naar Zandvoort, morgen varen.
Maar ik kwam deze video tegen op www. goedgelovig.nl, en ik kon het niet laten: Oooooh Glory!
De twee volgende lessen van de vroege kerk, aangereikt door Dr. Henk Bakker:
Levende gemeenschap: De eerste christengemeenten vormen hechte gemeenschappen. Die zijn in staat om in de marge van de samenleving te groeien door hun getuigenis van liefde, mededogen en vergevingsgezindheid, tegen alle verdrukking in.
Bereidheid tot lijden: De christenen zijn over het algemeen radicaal in hun navolging van Christus, als het moet tot in de dood. Christenen in de eerste eeuwen kennen Jezus als triomferende Koning, maar ook als lijdende Knecht. Dat geeft hun kracht om ook in het lijden van anderen te gaan staan: bij epidemieën offeren ze zich bijvoorbeeld op door voor de zieken te zorgen en de doden te begraven.
(Rodney Stark, in zijn boek “The Rise of Christianty” schrijft hier een hoofdstuk over. Gedurende twee epidemieën overleden tienduizenden in het Romeinse Rijk. De christenen hadden, in hun theologie, een uitleg voor de existentiële vragen rondom dit soort lijden, in tegenstelling tot de heidense priesters. Hoe de christenen met deze rampen omgingen was een groot getuigenis in veel getroffen dorpen en steden. De nabestaanden bekeerden zich ook vaak tot het christendom. )
Vandaag studeert onze schoonzoon, Aaron Rapier, af. Hij zal een Master of Education krijgen. Eind van de zomer krijgt hij zijn onderwijsbevoegdheid. Hij heeft er vier jaar over gedaan - part-time. Daarnaast heeft hij full-time gewerkt, is vader geworden van twee zoons, en is getrouwd gebleven met onze dochter.
Hij studeert af aan de Berry College. De college heeft een hele mooie website, als je een idee wil krijgen van hoe het er daar uitziet. Klik hier.
Jeremiah heeft zijn reactie al ingestudeerd: “Yah, Papa, I’m so proud of you!”
Wij ook. Van harte! (Voor foto’s van de gelegenheid, klik hier.)
