Categorie archief: Claimcultuur

Claimcultuur

Jullie waren vast vergeten dat ik een claim aan mijn broek heb. Hier het verhaal (het speelt nu al 14 maanden, en mag nog 14 maanden duren, wat mij betreft…;-). Schrik niet – het wordt geen $50.000 – dat is de eerste inzet.

Sinds oktober 2008 is alles rustig gebleven. In 2008 heeft de aanklaagster via haar advocaat een paar pogingen gedaan om tot een schikking te komen. Dat wil ik best doen, want daar zal het een keer op uitdraaien, en dat blijft nog altijd goedkoper dan de gang naar de rechtszaal (en een jury). Alleen, bedragen worden genoemd zonder enige feitelijke onderbouwing. Waarop worden de genoemde bedragen gebaseerd? Wat  heeft dit voorval die mevrouw nou werkelijk gekost? Hoe vergelijkt deze claim zich met andere soortgelijk claims en schikkingen? Ergens vind ik een feitelijke onderbouwing belangrijk, wil ik zo een – voor mij althans – groot bedrag overmaken. U snapt dat gevoel van mij, denk ik.

Ik had dus in oktober besloten mijn advocaat te vragen met die mevrouw te praten. Dat heet deposition. Volgens nauwkeurig vastgelegde wetten en regels wordt, buiten de rechtszaal,  het verhaal van deze vrouw opgenomen, en “wij” kunnen vragen aan haar stellen. Mede naar aanleiding van de indruk die mijn advocaat krijgt van deze mevrouw, zijn inschatting van hoe een jury op haar zou reageren, en de eventuele “nieuwe” feiten die hij boven water haalt gaan we de hoogte van ons schikkingsbod bepalen.

gebak1Dat gaat vandaag gebeuren, en de kosten zijn geheel voor mijn rekening, inclusief de koffie, en eventuele gebak, vermoed ik. Ik wacht dus met spanning af.

Alhoewel ik hierover geen slapeloze nachten heb (er zijn genoeg andere dingen om wakker van te liggen, wat ik overigens ook niet doe), dit blijft voor mij een situatie waarbinnen mijn vertrouwen en geloof in Gods trouw en zorg op de proef gesteld wordt, en dus ook hopelijk gaat groeien.

Want hoe clichématig het dan ook mag klinken, ik geloof dat het “leed” in ons leven dat, onder andere, als doel heeft.

U wordt op de hoogte gehouden.


Claimcultuur 9

Mijn aanklaagster komt niet met de gevraagd informatie over het voorval.
In januari heeft mijn advocaat haar (advocaat) zes A4tjes
vol vragen gestuurd, zodat wij kunnen weten wat er gebeurd is (want we weten nog steeds niets). Dat heet discovery.
Na een tweede keer gevraagd te hebben, zonder resultaat, wordt
nu een motion to compel ingediend aan de rechter.
De rechter wordt gevraagd haar te dwingen de informatie te
leveren.
Als ze dat niet doet, kan er een sanctie opgelegd worden.
Lijkt mij een fijn plan.
Ik heb nu al een idee van hoe hoog de sanctie moet zijn.
Want ik moet vandaag de eerste gelden overmaken aan mijn advocaat.


Claimcultuur 8

Gisterenavond het eerste inhoudelijke gesprek met de advocaat.
Ik moet zeggen dat ik bij hem een goed gevoel heb.
Gewoon een mens, je kunt er makkelijk mee praten, wel (voor zover ik dat kan overzien) vakkundig.
Ook realistisch.
Belooft me geen wonderen.
Het lijkt er wel op dat hij de beheerder van mijn pand als "medeaangeklaagde" aan wil wijzen.
Hij is van mening dat, ook al is er geen ondertekende overeenkomst m.b.t. zijn werkzaamheden voor en verantwoordelijkheden naar mij, er wel degelijk sprake is van een relatie waarbij hij ook verantwoordelijk gesteld kan worden voor het onderhoud van de stoep en het regelen van zaken als, b.v. verzekeringen.
Dat betekent dat ik nu, o.a., z.s.m. een andere beheerder moet zien te vinden.

Ik merk wel dat dit voor mij ook een geloofskwestie is.
En dat Prediker wel degelijk actueel is: Ook al is een mens bij alles wat hij heeft bereikt bekwaam te werk
gegaan, met wijsheid en kennis van zaken, hij moet het iemand geven die er
niets voor heeft gedaan.

Het buikgevoel wat je krijgt als je dit leest is: Nee, hé. Shit.
Je verstand moet het overnemen en zeggen: maak je geen zorgen over jezelf en over wat je zult eten of drinken.
Met allebei moet je leren leven.


Claimcultuur 7

Vanochtend de overeenkomst met de advocaat ondertekend en teruggestuurd.
Ik moet voor elk centje aan kosten dokken:

The hourly
rate includes telephone calls, dictating and reviewing letters, travel time to
and from meetings and the Court, legal research, negotiations and any other
service relating to this matter.
In
addition, you must pay the following expenses: Expert’s fees, court costs, accountant’s
fees, appraiser’s fees, service fees, investigator fees, deposition costs,
messenger services, photocopying costs, telephone toll calls, postage and any
other necessary expenses in this matter.

En er wordt absoluut geen garantie gegeven, nergens van:

Because of
the uncertainty of legal proceedings, and many unknown factors, attorneys
cannot and do not warrant, predict of guarantee results or the final outcome of
any case.

Dit is niet leuk.

Ik moet wel melden dat ik een keurige brief heb ontvangen van mijn rechtsbijstandsverzekering, waarin competent en helder wordt uitgelegd waarom ik voor dit geval niet gedekt ben. Ik heb wel werelddekking, maar niet voor het geschil waarvoor ik rechtsbijstand nodig heb.

Haar brief eindigt met dit advies: Ik adviseer u melding te maken bij uw aansprakelijkheidsverzekeraar en opstalverzekeraar (indien u deze heeft) van deze verwerende claim.
Juist.
Precies wat mijn beheerder nou niet geregeld heeft.


Claimcultuur 6

Gisterenavond heb ik de knoop doorgehakt.
Een advocaat in de arm genomen.
Deze. Ziet er streng uit, hé?
Hij is de vader van een klasgenote van mijn kinderen.
(Toen ik hem mailde, moest hij eerst even nagaan of het geen "phishing" was. De woordenspelen met "viss" en "vis" laat ik achterwege.)
Hij zit al dertig jaar in het vak, en zijn tarieven zijn zeer redelijk te noemen.
Toen ik hem vroeg waarom dat was, vertelde hij, o.a., dat hij een korting geeft aan klanten die niet verzekerd zijn. Vind ik mooi.
Hij heeft beloofd zijn best te doen, en ook volkomen eerlijk te zijn tegenover mij. Stel ik ook op prijs.
Wij gaan nu dit avontuur aan.
Ik moet zeggen dat het best goed met me gaat, wat dit hele gedoe betreft. Het is iets wat gewoon op de achtergrond aanwezig is, maar niet op een vervelende manier. Iemand heeft me van de week Psalm 16 gegeven als bemoediging, een mooie psalm: HEER, mijn enig bezit, mijn levensbeker,
u houdt mijn lot in handen.

Morgen heb ik drie diensten, allemaal met een ander karakter.
Een andere soort kogel door de kerk……..


Claimcultuur 5

De afgelopen dagen ben ik in contact met een aantal advocaten geweest.
Een wereld gaat voor je open.
Net als dat je een arts of een makelaar krijgt of neemt: je weet niet of hij/zij echt datgene kan leveren wat beloofd is. Dat weet je pas na afloop en als je al betaald hebt.
Veel hangt af van indrukken en emotionele factoren.
Gelukkig ben ik enorm geholpen door mijn kinderen, wiens professoren behulpzaam zijn geweest.
Gisterenavond laat heb ik lang gesproken met een advocaat die doorvroeg en als doel vooropstelde het beschermen van mijn financiële belangen.
Hij is van mening dat de advocaat van de aanklaagster wat fundamentele fouten heeft gemaakt (die ik hier niet noem zodat hij daar niet achter komt) die in mijn voordeel zouden zijn. De kans dat de beheerder van het huis aansprakelijk gesteld kan worden voor mijn financiële schade is ook reëel.
Goede vorderingen dus.
Met een beetje geluk mag ik begin volgende week de eerste gelden overmaken.
Vraagt wel tijd, aandacht en emotionele energie, in deze drukke periode van het jaar.
Gelukkig hoef ik niet te stressen over de vraag of ik mag tutoyeren.


Claimcultuur 4

De draaimolen is begonnen.
Vandaag bel ik naar het kantoor van mijn rechtsbijstandsverzekering in Amsterdam (want ik ben in NDL tot aan m’n nek verzekerd voor alles en ik wil geen hulp onbenut laten, ook al ben ik zelf van mening dat NDL mij hierin niet kan helpen.).
De mevrouw vraagt om een zes-cijferig polisnummer.
Dat heb ik niet, want mijn polisnummer is negen-cijferig.
Zij vraagt mij waar het om gaat.
Ik vat het verhaal kort samen.
Zij reageert met de mededeling dat zij mij waarschijnlijk niet van dienst kunnen zijn.
Ik heb inmiddels geleerd om door te vragen: "Weet u dat voor 100% zeker?"
"Nee meneer, ik ga iemand vragen".
Zij komt terug met de mededeling dat de medewerker waar ze advies aan gevraagd heeft het ook niet zeker weet, "want het kan zijn dat uw polis wel bepaalde uitbreidingen kent". Juist. Daarom belde ik. Daarom. vroeg. ik. door.
Zij geeft mij een emailadres zodat ik alle spullen ter beoordeling op kan sturen.
Uit auto-reply begrijp ik dat het enkele dagen kan duren voordat een juridisch medewerker aan het dossier is toegewezen.
Ik had maar 20 dagen om te reageren in Amerika.
Nu zijn dat er 16.