Fluiten in het donker

Is angst een ziekte of een verslaving? Misschien een beetje van allebei. Voor een deel omdat het je overkomt, voor een deel omdat je, om een of andere duistere reden, ervoor kiest om er niets aan te doen, en je kwelt jezelf met de beelden van alles wat mis kan gaan (…).Als Woody Allen jouw rol zou spelen in een film zou je erover in een deuk liggen. Maar je kan niet eens een glimlach opbrengen over de film die zich in je hoofd afspeelt. (F. Buechner, Whistling in the Dark, blz. 10)

Frederick Buechner zegt in een paar woorden veel over hoe angst een rol kan spelen in ons leven.

Het is eerlijk om te erkennen dat angst je kan overkomen. Op een gezonde manier als je reageert op een gevaar dat op je afkomt. Maar ook als een psychische kwelling, een onverklaarbaar en onredelijk maar daardoor niet minder verlammende “ziekte” – je staat stijf van de zenuwen, zeggen we dan. En dat is ook waar wanneer je, door jarenlange oefening, prima in staat bent om je angsten van de buitenwereld te kunnen verbergen.

Nog eerlijker is het om toe te geven dat angst ook een keus kan zijn. Hoe onverklaarbaar en onredelijk dan ook, ergens vinden we het vaak “goed”, “nuttig”, “correct” om angst te koesteren, angst in te zetten als middel om een ander aan te sporen het goede te doen, het slechte te vermijden. Het moet ook wel voorkomen dat angst voor sommigen een warm deken is geworden – veel heb ik niet (meer) wat van mijzelf is: mijn angsten wel, en er is niemand die ze van me afpakt.

Gezond omgaan met ongezonde angst vraagt om keuzes. Je kwetsbaar durven opstellen door woorden te geven aan je verborgen angsten – waarbij soms de moeilijkste stap is dat je de angsten voor jezelf durft te verwoorden. Dat vertrouwde, bekende warme deken van de angst loslaten, het in te ruilen voor de liefde.

Hoe iemand die keuzes zou kunnen maken zonder de woorden “wees niet bang” van de engel gehoord en geloofd te hebben weet ik niet. Nog duidelijker zijn deze woorden van Johannes, de best vriend van Jezus:

God is liefde. Wie in de liefde blijft, blijft in God, en God blijft in hem.
Zo is de liefde bij ons werkelijkheid geworden, en daardoor kunnen we op de dag van het oordeel vol vertrouwen zijn, want hoewel wij nog in deze wereld zijn, zijn we als Jezus.
De liefde laat geen ruimte voor angst; volmaakte liefde sluit angst uit, want angst veronderstelt straf.
In iemand die angst kent, is de liefde geen werkelijkheid geworden.

Vergis je niet dat het makkelijk is te geloven dat Gods liefde geen ruimte voor angst overlaat.
Het kost je waarschijnlijk net zoveel energie als angst koesteren.

P.S.: nog een citaat van Buechner:

“Martin Luther said once, ‘If I were God, I’d kick the world to pieces.’  But Martin Luther wasn’t God. God is God, and God has never kicked the world to pieces. He keeps re-entering the world. He keeps offering himself to the world by grace, keeps somehow blessing the world, making possible a kind of life which we all, in our deepest being, hunger for.”  From discussion with reporter Kim Lawton on Religion and Ethics, in  NewsWeekly

Advertenties

4 responses to “Fluiten in het donker

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: