Confronterende troost

Werpt al uw bekommernis op Hem, want Hij zorgt voor u.

En bekende tekst uit de Bijbel waar christenen nog altijd troost uit putten.
God als liefdevolle hemelse vader, ‘kom bij mij op schoot, zeg maar tegen papa waar je mee zit, kind’.
Petrus leerde dit van Jezus: Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven.

Het vers daarvoor luidt:
Vernedert u dan onder de machtige hand Gods, opdat Hij u verhoge te zijner tijd.
Zoekend naar hoe die bekende bron van troost binnen deze context past, kwam ik, o.a.,  deze vertaling tegen in de NET Bible:
And God will exalt you in due time, if you humble yourselves under his mighty hand by casting all your cares on him because he cares for you.

Dan klinkt het net iets anders: de hoogmoedige persoon lost het zelf op. De nederige persoon onderwerpt zich onder Gods machtige hand door zijn of haar bekommernissen (zorgen) op God af te wentelen.

Dit lied van U2 helpt mij beter begrijpen wat Petrus bedoeld zou kunnen hebben:

Tough, you think you’ve got the stuff
You’re telling me and anyone
You’re hard enough
You don’t have to put up a fight
You don’t have to always be right
Let me take some of the punches
For you tonight
And it’s you when I look in the mirror
And it’s you when I don’t pick up the phone
Sometimes you can’t make it on your own

We fight all the time
You and I… that’s alright
We’re the same soul
I don’t need… I don’t need to hear you say
That if we weren’t so alike
You’d like me a whole lot more
Listen to me now
I need to let you know
You don’t have to go it alone
And it’s you when I look in the mirror
And it’s you when I don’t pick up the phone
Sometimes you can’t make it on your own
I know that we don’t talk
I’m sick of it all
Can you hear me when I sing,
you’re the reason I sing
You’re the reason why the opera is in me
Where are we now?
I’ve got to let you know
A house still doesn’t make a home
Don’t leave me here alone
And it’s you when I look in the mirror
And it’s you that makes it hard to let go
Sometimes you can’t make it on your own
Sometimes you can’t make it
The best you can do is to fake it
Sometimes you can’t make it on your own

Advertenties

One response to “Confronterende troost

  • Rob Haster

    Hoi Norman, wat is veel geloof – als je doorprikt – toch uiteindelijk ik-gericht. Veel mooie woorden, vroom klinkende frasen die woordenlijk op God wijzen, maar wat effect betreft of impliciet gericht zijn op onszelf. Ik hoef niet naar anderen te wijzen, aan mezelf heb ik wat dat betreft meer dan genoeg.

    Wat we zingen, luisteren, lezen, bidden, “chillen” moet toch steeds aan onze eigen behoefte voldoen? Anders kijken we een deur, een hoofdstuk, een mens of een god verder.

    Wat mag geloven in God mij nu eigenlijk kosten? Vernederen geeft bij mij de associatie “het gaat niet meer om mij”. En dat is heel wat als je dat oprecht kan zeggen. Dan gebeurt er misschien ook iets meer ;>)

    “The best you can do is to fake it” …. tsja, wie prikt ons door? Wie of wat prikken wij door?
    Sometimes..? We can’t make it on our own because we’re blind to whom He ownes..

    We hebben elkaar nodig!
    Groet,
    Rob

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: