Service- en penaltysyndroom

Megan FalconTennis is een hobby van mij geworden die ik niet graag wil missen. Naast de winst wat lichamelijke conditie betreft vind ik op de tennisbaan – en in het clubhuis, uiteraard – een uitlaatklep en goede gesprekken met  vrienden.

Een belangrijk aspect van het tennisspel is wat er tussen je oren gebeurt. Slecht of goed spel hangt vaak af van hoe je op dat moment in je vel zit. Wat er zich tussen je oren afspeelt kan het verschil uitmaken tussen (een punt) winnen of verliezen.

Ik kijk ook graag tennis. Ik blijf er niet voor thuis, maar als ik de kans krijg om een spannende wedstrijd te zien op een Grandslamtoernooi pak ik lekker een drankje en plof ik neer in een comfortabele stoel.
Ook op dat niveau merk je wat voor een rol iemands mentale gesteldheid speelt, juist op cruciale moment in een wedstrijd. Dat zie je vooral bij de service. Vaak wordt opgemerkt dat het moeilijkste moment in een wedstrijd komt wanneer een speler uit moet serveren om een wedstrijd te winnen. De spanning neemt toe, en de speler die er niet mee om kan gaan slaat een dubbele fout en kan de baan als verliezer verlaten.

Van de week (aanleiding is de US Open in New York) las ik een artikel in de New York Times (Toss the Ball. Hit the Ball. Oops! Oops!) over een trend die gesignaleerd wordt – de topspelers in het vrouwentennis hebben er steeds meer moeite mee om goed met de spanning rond hun opslagbeurt om te gaan, zeker wanneer het op cruciale momenten in de wedstrijd gewoon moet.

“De service is de enige slag tijdens een wedstrijd die volledig in eigen hand ligt van de speelster. De speelster bepaalt op dat moment alles – zij is scenarioschrijver, regisseur, en ster actrice tegelijk.” Zij staat stil op de baan, moet erg op haar techniek letten. Het is een cruciaal moment, waarvan veel geld afhangt, om het maar niet te hebben over roem en eer. Het stadion moet muisstil blijven (anders maant de scheidsrechter het publiek tot stilte met een s’il vous plaît), én er kijken tienduizenden, zo niet miljoenen mensen naar wat je nu gaat doen. Hawk-Eye en slow motion staan gereed om na afloop een gedetailleerde analyse van je prestatie te leveren.

De spanning kan tot ongekende hoogten stijgen, met volkomen onvoorspelbare gevolgen.

De overeenkomsten met de bekende strafschoppenserie in het voetbal lijken mij overduidelijk.

Wat wil ik daarmee zeggen?
Niet veel, eigenlijk.
Alleen, het viel me op.

P.S. Mooi dat Kim Clijsters het zo goed doet na haar rentree in het vrouwentennis.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: