Maanlanding en bowlen

Dit is één van die dagen waar mensen elkaar vertellen wat ze toen, precies op dát moment, aan het doen waren.

Ik weet het nog heel goed. Wij zaten tot diep in de nacht gekluisterd aan de televisie, een groep tienervrienden bij elkaar. Nadat Armstrong en Aldrin hun historische daad hadden verricht, gingen wij bowlen in één van de open all night bowlings bij ons in de buurt. Een paar dollar p.p., onbeperkt bowlen tot 07.00u.

Hier commentaar van De Volkskrant (Een reuzensprong, maar waarheen?). Hier een lezenswaardig artikel in de New York Times met bijna dezelfde titel als de Volkskrant (One giant leap to nowhere). In dit artikel beweert Tom Wolfe, bekend, o.a., van zijn boek over de beginjaren van de Amerikaanse ruimtevaart, The Right Stuff, wel te weten waar die reuzensprong heen ging. En waarom.

NY Times Moonlanding

Advertenties

2 responses to “Maanlanding en bowlen

  • Henk Algra

    Ik herinner me inderdaad waar ik was. We hadden nog maar net een paar weken televisie.
    Mijn vader vond dat we naar de maanlanding moesten kijken, want dat was een historische gebeurtenis.
    Ik vond dat als puberzoon maar onzin. Het was geldverspilling om naar de maan te gaan. Dat geld kon wel beter besteed worden, aan de armoede in de USA bijvoorbeeld.
    Dus zat ik er wel bij, maar keek er niet naar….

  • trijntje

    Ik weet ook waar ik was: ik lag op bed.
    We hadden al wel tv, sinds 1967, en ik was 14 jaar oud.

    Ik ben de oudste van zes en mijn ouders waren toen nog erg strict met het op tijd naar bed gaan.

    Ik denk dat ook mijn ouders er niet voor zijn opgebleven.

    Achteraf verbaas ik me er wel een beetje over dat mijn vader er, voor zover ik me herinner, in het gezin niet meer aandacht aan heeft besteed. Hij was in die tijd hoogleraar natuurkunde en het moet hem wel hebben geïnteresseerd.

    Ik was zelf veel te braaf, als oudste, om te vragen of ik er voor op mocht blijven. Ik denk dat ik in die tijd om half negen naar bed moest.

    Ik kijk er nu vooral met verbazing op terug, dat het toen zo is gegaan. En het intrigeerde me wel, die reis naar de maan. Ik ben een tijd lang fan geweest van de boeken van Jules Verne.

    En het meer maatschappelijk kritisch denken kwam bij mij wat later op gang.

    Al was er denk ik wel een begin. Ik had bijvoorbeeld wel gevolgd wat Martin Luther King had gedaan en weet nog goed hoe geschokt ik was van de moord op hem.

    Zoveel jaar later is het niet eenvoudig om je herinneringen op de juiste waarde te schatten.

    Mijn ouders kan ik het niet meer vragen; mijn moeder leeft niet meer en het geheugen van mijn vader gaat dramatisch achteruit.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: