Emerging boodschap (1)

Door meerdere bloggers en twitterazi is opgemerkt dat het gesprek dat ontstond op het symposium “Pioneren voor het Koninkrijk” wat tam was – het ging over de bekende geijkte onderwerpen: gevestigde kerk vs. emerging church, de zin, vorm en plaats van preken, activisme vs. stilte, binnengericht en buitengericht, enzovoort enzovoort.
Toen het gesprek die kant op ging haakte ik in mijn gedachten af, terwijl ik bleef genieten van de emergers (en hun gezinnen). Ik snap dat dat symposium niet belegd werd om een diepgaand theologisch gesprek te voeren, en in die zin neem ik het dan niemand kwalijk dat het gesprek wat oppervlakkig bleef.

Wij leven in boeiende en spannende tijden. De kerk geniet van een enorme vrijheid en openheid om bij alles vraagtekens te zetten. Iedere christen wordt in de gelegenheid gesteld beïnvloed te kunnen worden door christelijk denken, geloven en praxis uit heel de wereld. Wij reizen, wij lezen, wij internetten, wij bloggen, wij You Tube-ën, sinds kort twitteren we erop los.
Een groot deel van ons is opgegroeid in een christelijke omgeving die niet blij reageerde als je vragen stelde bij wat als fundamentele “geloofszaken” beschouwd werden. Dat weet ik uit eigen ervaring, ook ervaar ik het christelijke milieu waar ik vandaan kom, en waar ik een groot deel van mijn leven in gewerkt heb, als uitzonderlijk open, liefdevol, en inclusief. Daar komen we van los, geen onderwerp blijft buiten schot in de kerk, zelfs het bestaan van God mag in twijfel getrokken worden.
Tegenwoordig laat de kerk laat alles gerust toe wat vragen, twijfels en denkbeelden betreft. Uit angst om terug te vallen in een enge (met dat woord bedoel ik letterlijk smal, maar ook bekrompen en akelig) kerkelijke/christelijke omgeving, mag iedereen geloven wat hij of zij wil. “Als jij dat vindt en je er goed bij voelt.”
Daarnaast begint het tot ons door te dringen dat de wereld om ons heen geseculariseerd is. Wij worden gedwongen anders te gaan kijken naar de kerk, en haar plek in deze samenleving. Het verleden biedt ons weinig houvast meer in deze snel veranderende wereld.

Een gevolg van deze ontwikkelingen is dat wij niet meer helder voor ogen hebben wat onze boodschap is. Ik durf de stelling aan dat een groot percentage van christenen niet helder in een zin of twee de centrale boodschap van de Bijbel, zoals zij dat begrijpen of zoals geleerd in de kerk, met overtuiging (en ik bedoel daarmee: dat ze het weten en er zelf met overtuiging achter staan) zouden kunnen zeggen. En, ik ben benieuwd of de emergers dat kunnen.
Waar ik voor wil pleiten is dat wij als kerk, en in het bijzonder de emergers die van een ongekende mate van vrijheid genieten (ik ben me er wel degelijk van bewust dat die vrijheid niet altijd genieten is…;-), en op een bijzondere manier zich inzetten voor de missionaire taak, dat wel helder krijgen.
Maar dan denk ik niet aan symposia, Synodes, theologische schrijfsels die als doel hebben het evangelie zo te formuleren dat je dit moet geloven wil je lid worden, een ambt bekleden, voorganger worden enzovoort. Niet terug naar vroeger, wat dat betreft.
Wel dat elke (emerging) church leader, gemeentestichter, voorganger, dominee – in ieder geval iedereen die in de praktijk van elke dag een gemeenschap wil vormen dat Jezus volgt, dat voor hem- of haarzelf helder krijgt. Niet dat er geen twijfel mag zijn, dat alles in kannen en kruiken is, dat jij de waarheid in pacht heb.
En ook in het besef dat iedereen in ontwikkeling zit, dat theologie fundamenteel autobiografie is. Over tien jaar zal je wel degelijk anders kijken en denken.
Maar dat je met overtuiging kan zeggen: dit geloof ik, dit wil ik doorgeven, dit neemt niemand mij af.

Wij leven niet meer in een tijd waarin een kerkelijk orgaan bepaalt wat gelooft wordt in de kerkelijke gemeenschappen van Nederland. Maar dat ontslaat ons niet van de verantwoordelijkheid om dat wel te weten.

Nou, dit is een eerste aanzet. In een andere blogpost zal ik wat meer zeggen over dit onderwerp.

Advertisements

8 responses to “Emerging boodschap (1)

  • wiebe

    Beste Norman,

    Ik ben een nieuwe lezer op uw blog en ik geniet van uw en andere emerging blogs. Ik waardeer de, vooral begrijpende manier van schrijven en ik kan me voorstellen dat dit voor veel mensen heel aantrekkelijk is. Ik woon in Noord Amerika en hier is de emerging church inmiddels een begrip en sijpelt het zelfs door in de ‘gewone’ kerk.

    Ik zit met twee vragen en ik hoop dat u mij een, enigzins helder antwoord kunt geven.
    Waarom moet de boodschap van Jezus aangepast worden aan de moderne tijd?

    U zegt” “Als jij dat vindt en je er goed bij voelt.” ” Gaat het daar dan om, dat we ons goed voelen?

    Ik moet er eerlijkheidshalve wel even bij vermelden dat ik een ‘oude stempel’ gelovige ben. 15 jaar geleden tot bekering gekomen en van zeer liberaal naar vrij ortodox gegaan.

    Met vriendelijke groet

  • relirel

    twee woorden, Norman:

    het Koninkrijk.

  • relirel

    grapje, natuurlijk.
    ik denk niet dat ik het in 1 of 2 zinnen kan uitleggen.
    het is het grote verhaal van God met de mensheid. daar moet ik op zijn minst een uurtje voor uittrekken om je daar enigzins een beeld van te geven, en dan is dat nog slechts heel oppervlakkig.
    de kern van mijn geloof is Christus in elk geval, maar die moet je leren kennen (dat kost tijd) en nu ik het zo schrijf bedenk ik me dat het ook weer heel eenzijdig is en niet altijd goed opgevat zal worden als ik zeg dat Christus de kern van mijn geloof is.

  • Emerging Boodschap (2) « WEBLOG NORMAN VISS

    […] door Norman Viss Erg leuk om met Sharon Stone op de proppen te komen als voorbeeld van wat ik gisteren bedoelde, toen ik ervoor pleitte dat (emerging) church leaders in staat zouden moeten zijn de […]

  • Evangelisch-Lutherse Kerk Haarlem-Beverwijk » Blog Archive » Emerging church: onrust in de wachtkamer

    […] Het boek draait helemaal om nieuwe vormen van kerk zijn, die de auteurs scharen onder het label ‘emerging church’. Dat heeft vast wat extra uitleg nodig. Zelfs een lange blogpost is daar te kort voor, dus het wordt flink afsnijden hier en daar. Emerging church is een term waarvan de wortels met name in de Angelsaksische wereld liggen, en die zich – of dat nu lastig is of niet – niet gemakkelijk laat definiëren. Niemand weet precies wat emerging church is, maar Vellekoop en Van Loo geven met het boek ongetwijfeld wel richting aan de invulling die de term in het Nederlandse taalgebied krijgt. Emerging church laat zich misschien het beste omschrijven als een beweging of conversatie. De auteurs zelf laten een aantal opties open. Ze spreken over de emerging church beweging, die je kunt zien als netwerk (“van mensen die anderen in contact met Jezus willen brengen en het Koninkrijk van God tastbaar willen maken”) of als gesprek (“dat steeds weer bij andere onderwerpen stilstaat”). Op internet is voor Nederland, naast allerlei individuele weblogs het Emerging Netwerk de centrale plek voor emerging, omringt door een wolk van geïnteresseerden die iets van verwantschap voelen, zoals de Haarlemse predikanten Jos Douma en Norman Viss. […]

  • Rob Haster

    @Wiebe: het is niet zozeer het punt dát het gaat om ons goed voelen, maar de zin tussen aanhalingstekens geeft meer aan hoe het ik-gerichte, het gevoels-gerichte, tot een gevaarlijk egocentrische oppervlakkigheid kan leiden. Waarbij wellicht de kern van ons geloof ondersneeuwt of minstens steeds vager wordt. Het is één van de ontwikkelingen die een zeker risico voor de hedendaagse christen is.
    Zoals Norman schrijft: “Een gevolg van deze ontwikkelingen is dat wij niet meer helder voor ogen hebben wat onze boodschap is”…
    Als u schrijft, dat u een “oude stempel” gelovige bent, dan zult u wellicht regelmatig het gevoel hebben dat de christenheid aan het afglijden is. Waar is de op God gerichtheid? Het gaat toch uiteindelijk om Hem?

    En dáárin lees ik bij Norman de positieve insteek om ons geloof weer helder te kunnen verwoorden, van drijfzand naar vaste klei. Met een gezonde richting.
    En die klei zal er in Noord-Amerika wel zijn, rotsen zelfs?! (leuk trouwens, zo’n internationaal gebeuren)

    Vriendelijke groet!

  • abspoel

    Is het formuleren en herformuleren van ons geloof nou niet juist een oorzaak van verstarring? Er komt een nieuwe beweging op en vrijwel niemand kan de neiging onderdrukken om de vernieuwing te labelen, legitimatie te vragen, definities te zoeken.
    Onlangs heb ik met een oproep tot het schrijven van twittercredo’s (max. 140 tekens) twitteraars uitgedaagd de kern van hun geloof weer te geven – dat vond ik een leuk experiment. Tegelijkertijd weet je dat je de volle waarheid van het geloof daarmee te kort doet. Een waarheid hangt niet zwevend in de lucht. Je moet er mee leven in de weerbarstige werkelijkheid en je kunt je hoop voor morgen er op baseren. Mijn kortste antwoord geef ik het liefst niet op de vraag WAT ik geloof, maar op de vraag in WIE ik geloof: Jezus!

  • Emerging boodschap (3) « WEBLOG NORMAN VISS

    […] boodschap, naar aanleiding van het symposium “Pionieren voor het Koninkrijk”. Ik heb er al voor gepleit dat (emerging) church leaders goed nadenken over wat hun boodschap in de kern is, en […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: