Onderscheidingsvermogen

Afgelopen zondag heb ik een preek gehouden over “Oosterse godsdiensten”, met “New Age” een beetje als kapstok.
Eén van mijn doelen was om de gemeente wat denkkaders te geven waarbinnen mensen alles wat langs komt kunnen evalueren: wat is christelijk en wat is niet christelijk? Hoe onderscheid ik wat van God is en wat niet, wat mij helpt om Hem te vinden en wat mij van Hem afhoudt?
Na afloop werd de vraag meer dan één keer gesteld of dit nu echt een relevant onderwerp is. Als kind van de jaren 60 raakt het mij wel – weet je nog, This is the dawning of the Age of Aquarius? Maar is dat onderwerp niet nu al een beetje achterhaald?
Vandaag in het ND een artikel met als kop Mediteren met kalkgeel en lakrood. Dit artikel gaat over een cursus die uitgaat van parochieverband De Hoeksteen Zuid Oost-Salland, een “iconencursus”. Ik citeer uit het artikel:

De iconencursus “ziet de initiatiefneemster als vorm van catechese om ook mensen die niet of niet sterk verbonden zijn met de kerk, een toegangsweg te bieden tot het goddelijke. Het begrip ‘spiritualiteit’ blijkt tegenwoordig een betere toegangsweg om zoekenden te bereiken dan het begrip ‘christelijk geloof’.”
Doelbewust begint elke les met een meditatief moment, gekoppeld aan een icoon. (…) ,,Je stelt je open voor dingen waar je geen antwoord op hebt”, vertelt Anja. Juist in de tijd dat ze iconen ging schilderen, zijn verschillende mensen in haar omgeving overleden. Overtuigend kan ze vertellen hoe het schilderen van talloze kruisjes in de rand van een icoon haar gedachten leidde langs mensen die zijn gestorven, en zo rust en troost bracht. ,,Borduren of ministekken doet misschien hetzelfde met je, maar dit is toch anders.”
Richard bestempelt het schilderen als ,,Het is een beetje van jezelf en een beetje van boven.” Voor hem is het religieuze verhaal achter iconen – hij schildert dit keer de aartsengel Michael – wezenlijk. ,,Ik bid altijd eerst tot degene die ik afbeeld.”

Het ND stelt zich neutraal op en laat het beoordelen van deze cursus over aan de lezer.
En ik zeg niet dat deze cursus fout is.
Maar wat ik zondag wilde doen was de gemeente wat tools geven om te kunnen onderscheiden, ook wanneer een interessant artikel over een cursus zomaar op een woensdagochtend in het ND verschijnt.

Advertisements

2 responses to “Onderscheidingsvermogen

  • abspoel

    Ik voel me ook wat ongemakkelijk als ik over dergelijke vormen van spiritualiteit lees. Als vrijwilliger in de gevangenis kerkdiensten zie ik wel dat mensen veel steun hebben aan kaarsjes en afbeeldingen. Zelf ben ik erg op woorden ingesteld, maar andere mensen hebben iets nodig om hun aandacht op te richten. Toch heb ik soms het gevoel dat we ons hiermee in een soort gevarenzone begeven, maar ik ben terughoudend met het uitspreken van een oordeel – net als jij, zo te zien.

  • Martine

    Wij hebben er zeker wat aan gehad, juist omdat het overal om je heen te vinden is, dat spirituele. Heeft ons weer bewust gemaakt van een aantal zaken, maar juist ook wat handvatten gegeven om met andere spirituele mensen te kunnen praten (in discussie gaan heeft geen zin). Op mijn werk zijn vele aanhangers van mensen die geloven in het positieve in jezelf, maar vanuit een verkeerde bron. Vond het een fijne dienst!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: