Claimcultuur

Jullie waren vast vergeten dat ik een claim aan mijn broek heb. Hier het verhaal (het speelt nu al 14 maanden, en mag nog 14 maanden duren, wat mij betreft…;-). Schrik niet – het wordt geen $50.000 – dat is de eerste inzet.

Sinds oktober 2008 is alles rustig gebleven. In 2008 heeft de aanklaagster via haar advocaat een paar pogingen gedaan om tot een schikking te komen. Dat wil ik best doen, want daar zal het een keer op uitdraaien, en dat blijft nog altijd goedkoper dan de gang naar de rechtszaal (en een jury). Alleen, bedragen worden genoemd zonder enige feitelijke onderbouwing. Waarop worden de genoemde bedragen gebaseerd? Wat  heeft dit voorval die mevrouw nou werkelijk gekost? Hoe vergelijkt deze claim zich met andere soortgelijk claims en schikkingen? Ergens vind ik een feitelijke onderbouwing belangrijk, wil ik zo een – voor mij althans – groot bedrag overmaken. U snapt dat gevoel van mij, denk ik.

Ik had dus in oktober besloten mijn advocaat te vragen met die mevrouw te praten. Dat heet deposition. Volgens nauwkeurig vastgelegde wetten en regels wordt, buiten de rechtszaal,  het verhaal van deze vrouw opgenomen, en “wij” kunnen vragen aan haar stellen. Mede naar aanleiding van de indruk die mijn advocaat krijgt van deze mevrouw, zijn inschatting van hoe een jury op haar zou reageren, en de eventuele “nieuwe” feiten die hij boven water haalt gaan we de hoogte van ons schikkingsbod bepalen.

gebak1Dat gaat vandaag gebeuren, en de kosten zijn geheel voor mijn rekening, inclusief de koffie, en eventuele gebak, vermoed ik. Ik wacht dus met spanning af.

Alhoewel ik hierover geen slapeloze nachten heb (er zijn genoeg andere dingen om wakker van te liggen, wat ik overigens ook niet doe), dit blijft voor mij een situatie waarbinnen mijn vertrouwen en geloof in Gods trouw en zorg op de proef gesteld wordt, en dus ook hopelijk gaat groeien.

Want hoe clichématig het dan ook mag klinken, ik geloof dat het “leed” in ons leven dat, onder andere, als doel heeft.

U wordt op de hoogte gehouden.

Advertenties

2 responses to “Claimcultuur

  • trijntje

    Ik heb nu voor het eerst je log over de claimcultuur gelezen.
    Vorig jaar mei is mijn schoonmoeder gestruikeld over een stoeptegel. Dit werd veroorzaakt door boomwortels die de tegel omhoog hadden geduwd.
    Zij heeft daarbij haar pols gebroken.
    Ze heeft de gemeente aansprakelijk gesteld voor slecht onderhoud van het trottoir.
    De gemeente heeft een verzekering voor dergelijke zaken en die heeft haar een schadebedrag van 1000 euro toegekend. Dat bedrag is ook uitbetaald.

    Ik zit niet te wachten op claims die zo hoog zijn als waar jij nu op wordt aangesproken.

    Maar aan de andere kant, mijn schoonmoeders pols is niet meer volledig hersteld, dat gaat op haar leeftijd moeilijk en haar algemene conditie is sinds die val sterk verslechterd. Een verband zal moeilijk te bewijzen zijn. Ik had haar wel een iets hoger bedrag gegund.

  • Benjamin

    Zal aan je denken. Laat het me weten!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: