Schoolmeester met kind

Gisteren een zeer drukke en volle dag, genoeg stof om er een week lang mee het weblog vol te schrijven.
Ga ik niet doen, om verschillende redenen.
Wel wil ik over een mooi moment vertellen.
Gisterenavond heb ik gepreekt over Psalm 139.
De Psalm die een poes met klauwen is, de Aslan die wel goed is maar niet veilig.
Hier m’n weblog daarover van 8 september jl.
Na de dienst sprak iemand mij aan. Hij vertelde dat hij docent is op een middelbare school, en dat hij Psalm 139 las op de ochtend van 12 september 2001. Ademloos luisterden de studenten naar deze Psalm.
Hij vroeg of ik het schilderij ken van Co Westerik, Schoolmeester met Kind.
Dat schilderij kende ik niet. Zijn oeuvre ook niet.
De schoolmeester legt zijn hand op het hoofd van het kind, en tegelijkertijd grijpt hij het bij de keel.
Wat denkt het kind? Hoe voelt hij zich?
En wat wil de schoolmeester hiermee bereiken in het leven van dat kind?
De docent vertelde dat hij elk jaar dit schilderij bespreekt in de klas, en dat zijn goede en indrukwekkende gesprekken.
Hij moest er aan denken onder die preek.
Erg gaaf om, zo na een dienst, op deze manier met iemand te mogen spreken.
Vanuit de Psalm, de “woordbediening”, naar het dagelijkse leven.
Van hart tot hart.
Zegenrijk.

P.S.
Wellicht ten overvloed, maar toch……
Het is waar dat wij zondaars zijn, onvolmaakt.
Het is waar dat wij bekering nodig hebben.
In deze week waarin we stilstaan bij de Reformatie, worden we herinnerd aan de eerste van de 95 stellingen van Luther: heel het leven van de gelovigen moet een bekering-en-boetedoening zijn.
Door het proces van bekering groeien we in de liefde, vrede en vreugde.
Soms doet dat pijn, het is niet makkelijk.
Maar laat je geen angst voor God aanpraten – door wie dan ook. Co Westerik niet, je dominee niet.
God grijpt je niet naar de keel, omdat Hij dat al met Jezus gedaan heeft.
Voor het geval je dat (even) vergeten was…….

Advertisements

One response to “Schoolmeester met kind

  • Henk

    Ik wist niet dat het schilderij een schoolmeester met een leerling verbeeldt.

    Ik kreeg de indruk dat dit de voorstelling was van een schaatscoach met zijn pupilletje die weer eens de 500 meter niet onder de 40 seconden kon afwerken.

    Ofwel: de verbeelding van de prestatiemaatschappij.

    Ik ben in ieder geval heel blij dat mijn prestaties er niet zo veel toe doen, maar die van de Here Jezus des te meer!

    Gr. Henk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: