Een woord

Deze dagen mijmer ik over de kracht die gesproken woorden met zich meebrengen.
Het is een heel apart iets.
Een gesproken woord is iets dat geen substantie heeft.
Het wordt bedacht, uitgesproken, en het “verdwijnt” zodra het niet meer te horen is (behalve in het geval van een echo, of als het opgenomen is. Maar dan is de kracht ook gelijk weg.).
Maar er blijft iets achter, iets dat een persoon kan raken, iets dat verbindt, een claim legt. Het doet iets.
Ik denk dat een gesproken woord zelfs meer kracht heeft dan een geschreven woord – je handtekening, bijvoorbeeld.

Het korte telefoongesprek met de verkoper van groene stroom.
“Hoe lang duurt uw huidige contract?”
“Ik ben het vergeten.”
“U vergeet veel.”

“Zullen we afspreken…..?”
“Waarom?”
“Tot zaterdag!”
“Het moet nu echt gebeuren.”
“Wat mooi!”

Een woord kan ook langdurig verbinden of vervreemden:
“Je bent onbetrouwbaar.”
“Tot de dood ons scheidt.”
“Ik kan je niet vergeven.”
“Ja.”
“Je had beloofd.”
“Ik hou van jou.”
“Ik zou van je willen houden, maar ik kan het niet.”

Frederick Buechner zegt het zo:
In woorden zit kracht – scheppingskracht. Met mijn woorden ontdek en schep ik mijzelf. Met mijn woorden geef ik jou aanleiding om een woord te spreken. Als we elkaar spreken ontstaat er iets nieuws. Iets wordt geschapen.

Ik ben benieuwd naar jullie gedachten hierover.

Advertenties

4 responses to “Een woord

  • Henk Algra

    Een min of meer technisch antwoord op je blog:

    Sommige mensen zijn meer auditief ingesteld, andere meer visueel. Bij mensen die meer auditief zijn ingesteld heeft het gesproken woord ‘gemiddeld’ meer invloed dan bij mensen die meer visueel zijn ingesteld.

    In mijn werk merk ik dat veel mensen auditief worden overvraagd: ze houden de informatie niet voldoende vast. We zijn bij een deel van onze samenleving veel teveel met gesproken woorden bezig en veronderstellen dan dat als niemand tegenspreekt dat de boodschap dan ook begrepen is.

    Ik ben steeds meer accenten gaan leggen bij het visualiseren, omdat dat beter onthouden wordt. Het is ook meer eenduidige (dus minder verwarrende) informatie.

    Wat wel een belangrijk deel van de auditieve informatie is is dat wat je zegt door middel van het gesproken woord veel meer emotie ‘vangt’. Je toon van je stem zegt vaak meer dan de inhoud van wat je zegt. Kinderen met auditieve problemen missen veel emotionele informatie.

    Om het nog ingewikkelder te maken: jongens zijn gemiddeld meer visueel ingesteld, meisjes meer auditief. Een jongetje volgt zijn moeder meer met de ogen, een meisje volgt haar moeder meer door te horen waar ze is.
    (let op: gemiddeld!).

    Misschien kun je in je preken voor de vrouwelijke gemeenteleden vooral accenten leggen bij het gesproken woord en moet je de mannelijke gemeenteleden ondersteunen door het gebruik van de beamer (…..).

  • Henk

    Eerst heb je letters, dan woorden en vervolgens zinnen. Ze kunnen vernietigen, die zinnen, maar ze kunnen ook opbouwen en genezen. Ik heb ooit eens een documentaire gezien over een jongen die er een gewoonte van had gemaakt om iedere dag minimaal een compliment uit te delen. Hij was ertoe gekomen omdat hij zelf midden in een dip een compliment kreeg dat hem enorm goed deed.

    Zo zou ik, waar mogelijk, ook graag woorden willen gebruiken. Het lukt nog niet altijd, maar de intentie is er!

    Gr. Henk

  • DJ

    Vandaag zei ik tegen een collega: “Ach, alles went”. Waarop die collega direct aanvulde: “Behalve een compliment”.

    Ik realiseer me dat ik met het volgende wat afdwaal (maar jij was begonnen!).
    De man op het plaatje zal Jezus wel moeten voorstellen.
    Het idee dat Hij wel eens gebulderd moet hebben van de lach (want als Hij iets deed, deed Hij het niet zuinig) is aardig om bij stil te staan.
    Ik ga er gemakshalve maar van uit dat Hij schuine moppen niet kan waarderen. Ook geen moppen waarbij MENSEN op de hak genomen worden (Belgen, negers), maar wel moppen die… Ja, om wat voor een moppen zou Jezus eigenlijk gelachen hebben? Dat is voer voor een nieuwe weblog. Een mooie gelegenheid voor de lezers om hier alvast over na te denken.

    Mag ik een voorschotje nemen?

    Wie was de eerste pc-gebruiker in de bijbel?
    Antw.: Daniël, want die opende drie keer per dag zijn windows!

  • Henk Algra

    Obama gebruikte 7339 woorden in het 3e tv-debat, 18,39 woorden per zin met 18,72% moeilijke woorden.

    McCain gebruikte 6596 woorden, 13,83 woorden per zin, 17,77% moeilijke woorden.

    McCain gebruikte vaker het woord ‘ik’. Mensen die het woord ‘ik’ vaker gebruiken hebben vaker een lagere sociale status, zijn vaker depressief, maar spreken ook vaker de waarheid.

    Wat dat tellen voor zin heeft? Volgens James Pennebaker (hoogleraar psychologie) zeker wél, omdat het zou kunnen voorspellen wat voor president beide heren zouden worden. Ik vraag het me af of het zo is…

    (ontleend aan NRC Next).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: