Ziekenhuisbezoek

Gisteren bracht ik 18 uur door in een ziekenhuis vlakbij Collingswood, New Jersey. Our Lady of Lourdes Medical Center. Passende naam.

Waarom dat bezoek gebracht werd, en om wie het ging, doet er niet toe. Er is, in ieder geval, niets ernstigs aan de hand.

Het was wel een duik in de wereld waar Obama en McCain het over hebben als ze het hebben over ziektekostenverzekering voor iedereen. Want het grootste deel van de patienten die ik gezien heb waren bijna zeker niet verzekerd. Het ziekenhuis fungeerde als huisartsenpost.

Deed me denken aan mijn werkzaamheden op een afdeling Spoedeisende Hulp toen ik studeerde. Je maakt van alles mee, je weet nooit wat je op een avond gaat meemaken of tegenkomen. Je kunt daar mensen die het nodig hebben echt van dienst zijn.

Zo was ons contact met een verpleegster. Zij vertelde dat ze niet naar de kerk ging, wel bad ze af en toe. Deze ochtend had ze, onderweg naar haar werk, gebeden dat het vandaag een goede dag zou zijn. Zij vertelde vrijuit dat dat gebed verhoord was. Een verpleegster die drie banen (waarvan eentje een nachdienst is) en twee jong volwassen kinderen heeft, en in scheiding ligt na twintig jaar getrouwd te zijn. Haar omgaan met patienten en collega’s was behulpzaam, vriendelijk en warm.

Echt een licht in die wereld vol pijn en ziek zijn. Een dat niet gedoofd kan worden, omdat het ontstoken is door het Licht van de wereld. Ook al wist zij dat niet.

Wij wisten het wel.

Advertisements

One response to “Ziekenhuisbezoek

  • Henk Algra

    Die tweedeling in de USA heeft me steeds weer verbaasd. Er is goede zorg, soms beter dan in Nederland. Maar dan moet je wel van goeden huize komen én verzekerd zijn (dus -meestal- een baan hebben).

    In Nederland zie ik deze tweedeling ook ontstaan, maar op een andere manier. Veel mensen weten niet meer welke voorzieningen er zijn en dat ze -als ze weinig verdienen of in de bijstand zitten- vrijstelling voor (bijv.) gemeentelijke belastigen kunnen krijgen.

    De complexiteit werkt dus als een bezuiniging. De toegang tot voorzieningen is zó onbegrijpelijk dat een deel van de bevolking het niet meer begrijpt en ook de papieren niet meer invult. In sommige plaatsen is nu een fomulierenbrigade (soms ook vanuit de kerken) om die mensen op weg te helpen….

    Daarnaast viel mij in de USA de tweedeling op tussen het zeer kerkelijke platteland en de steden waar maar weinig mensen naar de kerk gaan. Maar dat wil -zoals je al schrijft- niet zeggen dat de mensen niet met het geloof bezig zijn (of dat God niet met hén bezig is). Maar het beeld dat het christelijk geloof in de USA overal zichtbaar is heb ik wel moeten bijstellen. Al zag ik in de metro’s van de grote steden wel weer met enige regelmaat mensen in een bijbel lezen (dat is in Amsterdam echt een uitzondering, behalve bij mensen afkomstig uit Afrikaanse landen).

    Het was een onvrijwillig verblijf in het ziekenhuis, maar ik begreep dat er geen zorgen (meer) zijn. Goede vakantie verder! Henk & Tineke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: