Altijd, altijd, altijd

Vandaag de tweede preek in de serie over schaamte uit Nehemia.
Op de valreep, toen ik op zoek was naar een goede afsluiting van mijn opmerkingen, kwam ik een bericht van Boele Ytsma tegen, over de oproep van zijn vriend aartsbisschop Malkhaz Songulashvili uit Georgië, waarin hij vertelt over zijn ervaring nu er oorlog is in zijn land, en een oproep doet om steun. Lees het hier.
Het is ook een zeer persoonlijk verhaal, zeker voor wat betreft de laatste alinea’s. Dit verhaal treft je sowieso.
Wat mijn in het bijzonder trof, ook in het kader van de vraag hoe met schaamte om te gaan, was de laatste zin:
Het belangrijkste wat ik uit de huidige vernederingen heb geleerd is dit: na kruisiging komt altijd, altijd, altijd de opstanding.
Twee thema’s:
Het woord “vernedering”.
Natuurlijk gaat het nu in Georgië om allerlei soorten ellende, maar dít noemt hij, in zijn slotzin.
Vernedering. Schaamtecultuur?
En hoe gaat hij met deze vernedering om?
Hij gelooft dat er altijd, altijd altijd (tot drie keer toe!) de opstanding is.
Wat gaat er een wereld van betekenis en troost achter deze zin schuil!
Daar kan je een week op teren.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: