Wise Blood

In de zomer heb je meer tijd om te lezen. Ik ben begonnen aan de eerste roman van Flannery O’Connor, Wise Blood. O ‘Connor was een gelovige vrouw, geteisterd door lichamelijke zwakte en ziekte. Zij is maar 39 jaar geworden. Wikipedia zegt over haar: “haar talent om het tragische met het komische te verbinden is alom geprezen”. Het verhaal gaat over Hazel Motes, die een “Kerk zonder Christus” ging stichten in zijn geboortedorp, waarvan hij lange tijd het enige lid was. Dit stuk uit het begin van het verhaal van Hazel Motes trof mij. Vrij (en waarschijnlijk niet helemaal goed) vertaald:

Toen Hazel opgeroepen werd voor militaire dienst, vertrok hij uit zijn geboortedorp. Hij overwoog even om zichzelf in zijn eigen voet te schieten, om zodoende niet in dienst te moeten. Want, dacht hij, hij zou predikant worden, net als zijn grootvader, en een predikant kan altijd een voet missen. De kracht van een predikant ligt in zijn nek, tong en arm.

De grootvader van Hazel reisde door drie provincies in een Ford. Elke vierde zondag van de maand kwam hij het dorp Eastrod binnenrijden alsof hij net op tijd was om het dorp van de hel te redden. Al voordat hij het portier opendeed begon hij te schreeuwen. Mensen verzamelden zich om hem heen, in de eerste instantie omdat hij hen daartoe uitdaagde. Hij ging op de motorkap staan, en dat was gelijk zijn preekstoel. Wanneer hij echt opgewonden raakte, klom hij bovenop het dak van de Ford, van waar hij het publiek toeschreeuwde. Jullie zijn niet meer dan stenen! Riep hij hen toe. Maar Jezus was juist om hun redding gestorven! Jezus verlengde zo naar hun zielen dat Hij stierf, één keer dood voor allen. Zijn liefde was zo groot dat hij ook de dood van iedere mens had kunnen en willen ondergaan, om één mens te redden. Begrijpen jullie dat? Begrijpen jullie dat Jezus, om elk stenen zieltje te redden, bereid was om tien miljoen keer dood te gaan, Zijn armen en benen uitgerekt en genageld aan het kruis? Wisten zij dat Jezus ook voor dat jongetje dat daar staat (dat was toen Hazel zelf), voor dát zondige, gemene jongetje, met zijn vieze handen in zijn broekzakken, tien miljoen keer dood zou willen gaan om zijn verloren zieltje te redden? Jezus zou over de wateren van de zonde heenlopen om hem te behouden! Twijfelden zij of Jezus over de wateren van de zonde kón lopen? Dat jongetje was door Jezus gered, en Jezus zou hem nooit meer verlaten. Wat dachten jullie dan, zondaars? Jezus zou en moet hem redden, als puntje bij paaltje kwam!
Hazel hoefde dat niet te horen. Hij wist al, diep in zijn hart, dat de enige manier om Jezus te ontlopen was om geen zonde te begaan. (…) Hij was ervan overtuigd dat dat hem ook zou lukken – die kracht had hij van zijn grootvader geërfd.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: