Wright en Piper

In zijn reactie op mijn blogpost over N.T. Wright in debat vroeg Freek wat ik vind van de kritiek van John Piper op N.T. Wright, in het bijzonder over de rechtvaardiging door geloof. Een samenvatting van die kritiek is hier te vinden.
De kern van mijn probleem met de kritiek van Piper is het volgende: N.T. Wright stelt de vraag of de westerse kerk de bijbel, en in het bijzonder het Nieuwe Testament, te veel door de bril van Luther, de Germaanse (en westerse) cultuur leest, waardoor we ons blindstaren op zaken die bij onze cultuur passen en de volle reikwijdte van het evangelie missen.
Een voorbeeld: in de tijd en cultuur van Luther had het begrip wet een bepaalde betekenis, die ertoe heeft geleid dat Luther bijbelse oplossingen zocht voor de problemen waar hij mee worstelde. Kort door de bocht zou je kunnen zeggen, b.v., dat Luther het begrip recht spreken zoals gebruikt in de Germaanse cultuur te veel zijn verstaan van het evangelie heeft laten bepalen. Dat heeft ertoe geleid dat het evangelie in het westen fundamenteel begrepen wordt in het licht van wet, recht spreken, oordeel e.d. Wright stelt de vraag of de term wet, zoals Luther dat begreep en toepaste, hetzelfde is als wat Paulus en Jezus bedoelde toen zij die term gebruikten.
Wright beweert niet dat Luther niet goed bijbels bezig was, hij vraagt zich alleen af of wij in het westen ons teveel laten leiden door Luther (en de reformatoren) en de Germaanse cultuur, waardoor we de bijbel niet volledig tot zijn recht laat komen.
Dit is een goede en belangrijke vraag. En ik denk dat zijn antwoord ook het goede is: wij hebben rijkdommen gemist omdat onze blik te smal is (geweest).
Piper geeft geen antwoord op die vraag van Wright. Hij herhaalt alleen maar hoe Luther en de reformatoren het evangelie begrepen hebben, en beweert dat je het echte evangelie ontkent als je de zienswijze van Luther en de Reformatie op welke manier dan ook ter discussie stelt.
Een citaat van Piper als voorbeeld: So that’s the general gist of the doctrine (justification by faith), and I regard it as a matter of life and death. Luther regarded it as the doctrine the whole church hangs on. It’s the moment and means by which we pass from being under the enmity of God to being under the favor of God, from being utterly unrighteous and damnable to being counted righteous in Christ by God so that he’s our father and he’s totally for us. There’s what’s at stake—How do you move from being on the wrong side of God to the right side of God?
Piper blijft niet verder kijken dan Luther. Daardoor begrijpt hij de vraag van Wright niet, en hij worstelt dus ook niet met de vragen die door Wright aan de orde gesteld worden. Hij (samen met andere critici uit calvinistische kringen) blijkt niet in staat te zijn zichzelf de vraag te stellen: in hoeverre heeft onze culturele bagage ons verstaan van het evangelie scheef getrokken?
Ik zou graag willen zien dat Piper (en de kerken in het westen) met deze vraag zou gaan worstelen.
Dit is geen makkelijk proces. Dat weet ik uit mijn eigen ervaringen in verschillende culturen.
Maar de snelle internationalisering van onze (kerkelijke) wereld dwingt ons om het aan te gaan.
Wright beweert niet dat hij alle wijsheid in pacht heeft. Daar is hij te vol van de Geest voor.
Hij laat ons zien hoe het kan.

Advertisements

2 responses to “Wright en Piper

  • Bram

    Met veel belangstelling volg ik de berichten over Wright (versus Piper). Het zijn belangwekkende thema’s en het is m.i. goed om daar verder over na te denken.
    N.T. Wright is volgens mij niet zo bekend in Nederland en ik ben ook niet op de hoogte van de critiek uit (Amerikaanse?)calvinistische kring. Zelf heb ik pas ongeveer een jaar geleden voor het eerst van hem gehoord (maar ik ben dan ook geen theoloog). Mede naar aanleiding van het interview in CV.Koers heb ik inmiddels een boekje van hem besteld (‘Eenvoudig christelijk’, dat hopelijk ook een eenvoudig boekje is..). Ik ben benieuwd.
    Even wat Luther betreft. Hij is in confrontatie met de RK van zijn dagen bij uitstek de man van de rechtvaardiging door het geloof alleen. En ik denk dat het belang daarvan (sola fide)moeilijk kan worden overschat. Tegelijkertijd moeten we ook het belang van de heiliging niet onderschatten (maar dat deed Luther ook niet volgens mij). Het kan zijn dat in onze calvinistische/gereformeerde traditie (en werkelijkheid) de rechtvaardiging ten koste van de heiliging is gegaan (hoewel in de gereformeerde belijdenisgeschriften de heiliging uitdrukkelijk aan de orde komt) en dan is het goed als ons daarop wordt gewezen. Ook hier geldt (zoals zo vaak) dat we met twee woorden moeten spreken.
    Maar het begint, denk ik, bij sola fide: uit geloof alleen. Niet uit goede werken (om een oude term te gebruiken); ook niet uit een goede beleving (wat mij soms de hedendaagse pendant van de goede werken lijkt).
    Misschien zegt Wright hier ook wel iets over.

  • N.

    Beste Norman, ik heb het boek van Wright over Paulus gelezen, maar kan er nog steeds niet echt de vinger achter krijgen wat nu het verschil is. Het is voor mij nogal ingewikkelde materie. Ik denk trouwens dat je Piper iets tekort doet door te zeggen dat hij zich die vraag niet wil stellen. Hij heeft er nota bene een heel boek aan gewijd en maakt zich er niet makkelijk van af (hoewel hij zelf toegeeft dat het voor hem misschien moeilijk is van zijn oorspronkelijke idee af te stappen). Bovendien is hij het in veel opzichten met Wright eens.

    Misschien zou je hier nog eens vaker over kunnen bloggen?

    Hartelijke groet!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: