Mond vol tanden

Onder de groep waar we mee naar Griekenland zijn geweest speelde het feit dat ik dominee ben nauwelijks een rol. Dat was goed. Af en toe werden er opmerkingen gemaakt, maar daar bleef het bij. Het was niet lastiger dominee te zijn in de groep dan man…;-)

Toen de laatste zondag naderde, hoorde ik een paar keer de suggestie worden geopperd dat ik voor een ´stichtelijk woord´ zou kunnen zorgen. Dat is niet gebeurd, maar het heeft me wel aan het denken gezet.

Dit was voor het eerst in mijn leven dat ik een hele periode zo intensief doorbracht met niet-christenen. En, omdat het om schilderen ging, beleefden we samen diepere lagen van emoties en de zoektocht naar “wie je werkelijk bent”. Je leert mensen dan goed kennen, en dat zijn stuk voor stuk mooie mensen met veel te bieden.

Onder andere viel het mij op dat veel van die vrouwen zich bezig hielden met wat je globaal zou kunnen noemen oosterse mystiek, filosofieën en welzijnsbewegingen. Hierbij kun je aan Yoga, Reiki, Tai Chi, Massagetherapie, Aromatherapie e.d. denken. Aandacht voor een gezond lichaam en een bevrijde geest, goede harmonie tussen mens en schepping (natuur), zelfexpressie. Fervente aanhangers van het westerse geloof dat iedereen zich helemaal vrij moet voelen om de belangrijke vragen over en rondom het leven zelf in te vullen. In staat om tegenslagen om te keren in leermomenten en erdoor te groeien.

Toen (grapsgewijs) werd voorgesteld dat ik iets zou zeggen in de groep, heb ik nagedacht over wat ik zou zeggen als ik de gelegenheid zou krijgen.

En, ik kon niets bedenken. Dat wil zeggen, ik kon van alles bedenken, maar niet zo gauw iets waarvan ik dacht – hiermee raak ik déze mensen. Een bijzondere en goede ervaring om mee te maken. Het brengt je als christen weer terug in de werkelijkheid van deze wereld, hoe moeilijk het is om aansluiting te vinden en hoe je als kerk soms in een totaal andere wereld bezig bent.

Uiteindelijk kwam ik uit op dit idee: om niets meer te doen dan een Psalm lezen. Ik dacht aan Psalm 131. Of Psalm 27. Psalm 19 kwam ook op in mijn gedachten. Psalm 113 vond ik ook treffend.

Ik ben benieuwd: wat zou jij zeggen? Welke Psalm zou jij lezen?

Advertenties

2 responses to “Mond vol tanden

  • Bram

    Hoe herkenbaar is jouw ervaring. Overigens zou ik, aannemend dat jullie genoten hebben van de Griekse zon (Helios!), er zonder meer voor gekozen hebben om uit psalm 19 te lezen. De zon (die niet goddelijk is), de woorden van God die echt leven geven, de eigen kleinheid en onvolkomenheid: wellicht aanknopingspunten voor een goed gesprek.

  • Henk Algra

    Inderdaad zeer herkenbaar…..

    Het hangt ook af van de gesprekken die je voert wat er op zo’n moment passend is.

    Psalm 8 kan ik me ook voorstellen als je zo bezig bent met de Schepping en met de vraag wie de mens is…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: