Amerika en haar wapens

Zondagavond heb ik de film “Why we fight” gezien.

Je moet je voorstellen: een “Resort hotel” aan de kust ten westen van Accra. Bekend vakantie plekje. Erg Afrikaans. Viel mij eigenlijk tegen, omdat Ghana het redelijk goed doet in vergelijking met andere Afrikaanse landen.

Wij zitten met z’n drieën op een bed (waarvan de matras prima is), de airco doet het nauwelijks. Wij kijken naar een Apple MACbook, met ieder persoon zijn eigen koptelefoon. Zo kijkt familie Lee (ma, pa en dochter) DVD’s als ze op reis zijn, of niet willen dat de buren gevloek horen als een film gedraaid wordt (want hier in de guesthouse is de boel ook vrij gehorig, en de buren, al jaren zendelingen, zijn niet gediend van films waarin gevloekt of gepraat (of gedaan) over seks wordt. Fam. Lee heeft daar respect voor en houdt er rekening mee.).

In ieder geval, in dit hotel was dat geen probleem, alleen het geluid van de laptop was niet zo best. Daarom zaten we met drie koptelefoons.

De film (want daar gaat dit bericht over) is een documentaire over het industriële militaire complex in Amerika. Het begint met de afscheidsrede van President Eisenhower in 1961, waarin hij op een open, eerlijk en stijlvolle manier Amerika waarschuwt voor het opbouwen en in stand houden van een groot militaire industrie.

Naar zijn waarschuwing is niet geluisterd. Voor het eerst in de geschiedenis is het maken van wapens big business geworden. De film stelt de vraag of dat ook een belangrijke reden was om Irak aan te vallen. Wat voor zakelijke belangen zaten er achter?

Daarmee werd de link gelegd naar iets dat zondagochtend gebeurde. Wij bezochten de kerk van fam. Lee, een internationale gemeente. Het was “International Sunday”. De verschillende landen die in de gemeente vertegenwoordigd zijn kregen aandacht. De dienst (die drie uur duurde, inclusief een vrij goede preek van een Nigeriaan) begon met een soort “parade van de natiën”, waarbij de groepen uit de landen een voor een binnen kwamen, terwijl de presentatrice iets vertelde over het land. Bij Amerika (ik deed niet mee, want ik reis nu op mijn Nederlandse paspoort) leek het applaus wat minder, en ik schaamde me een beetje toen de dame vertelde dat, o.a., de grootste exportproducten van Amerika wapens zijn (deze informatie waarschijnlijk van wikipedia o.i.d. gehaald).

Weer het westen dat geweld exporteert. Wat kan je, als gewone burger, hiertegen doen?

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: