Hoop op vergeving (7)

Een struikelblok voor velen als het om vergeving gaat is het
volgende: moet ik iemand vergeven die niet inziet dat hij/zij gezondigd heeft,
die geen vergeving vraagt, die zich niet bekeert?
Scherper gesteld: moet het slachtoffer de dader vergeven?

Volf:
Soms bekeren daders zich, en ze zoeken verzoening met hun
slachtoffer.
Dat verlicht de last die het slachtoffer moet dragen.
Als een dader geen verzoening zoekt, dan blijft de last voor
het slachtoffer vaak erg zwaar.
Is dat eerlijk? Nee.
Heeft een slachtoffer dat verdiend? Nee. Net zo min als dat hij/zij
de oorspronkelijke misdaad tegen hem/haar verdiend heeft.
Waarom zou hij/zij het dan moeten dragen?
Waarom zou hij/zij dan moeten vergeven, hoe zwaar dat dan ook is?
Omdat dat is wat
het betekent om volgeling van Jezus te zijn.
Vergeving verlenen aan iemand die zijn/haar zonde niet
toegeeft is niet optioneel voor een christen.
Het is het hart van het christen zijn.
Waarom?
Omdat God ook zo vergeeft, en dat glashelder laat zien in
Jezus.
En nog iets: Wij worden geroepen om de opdracht tot
vergeving uit te voeren omdat we, als we dat doen, vernieuwd en hersteld worden
tot de glorie waarvoor we geschapen zijn.
Zodoende weerspiegelen we de heerlijkheid van God.
Wanneer we voor minder gaan, verraden we onszelf, net zoals
Judas Jezus verraadde.

Advertenties

2 responses to “Hoop op vergeving (7)

  • AW

    Is dat inderdaad zo, dat je een ander moet vergeven, ongeacht of die ander berouw heeft? Vraagt Jezus dat van ons?
    Eerlijk gezegd, denk ik van niet, hoe sympathiek ik die gedachte ook vind.
    Is er ergens in de bijbel een situatie waarin God vergeeft als er geen berouw is? Ik vind wel situaties waaruit blijkt dat berouw noodzakelijk is (Ninevé, vele profeten, Joh. 3 : 36, Luk. 17 : 3,Matth. 18 : 15 e.v., Luk. 24 : 48). Het kruiswoord van Jezus over zijn moordenaars is m.i. geen valide tegenargument: Jezus vergeeft niet zelf, maar bidt tot zijn Vader en laat het aan Hem over.
    Met andere woorden: worden wij niet tot iets opgeroepen (‘het hart van het christen zijn’!), waartoe de bijbel ons niet oproept? Moeten wij barmhartiger zijn dan God? Want is vergeving niet vooral bedoeld om de ander te behouden? En is daarvoor berouw niet onontbeerlijk?
    Dat betekent overigens niet dat daarmee voor ons de kous af is. Want wat wel van ons wordt gevraagd is om vergevingsgezind te zijn. Zoals ook de bede uit het Onze Vader in de catechismus wordt uitgelegd: ‘dat wij het vaste voornemen hebben onze naaste van harte te vergeven’. En dat is al moeilijk genoeg! Laten we het daarom elkaar niet nog moeilijker maken en elkaar niet overvragen.
    ‘Wie zijn fouten verbergt, zal geen voorspoed kennen; wie ze toegeeft en vermijdt, krijgt vergeving'(Spr. 28 : 13).

  • willem

    norman, het spijt me dat ik vroeger ook gedacht heb in termen van “het hart van het christen zijn”. door mijn kontakt met bloggers ben ik dat “kwijtgeraakt”. ik heb verhalen gehoord, tè walgelijk om open en bloot te herhalen. ik mag aannemen dat jij in je pastoraat ook wel “verhalen” gehoord hebt….
    IK denk dat er grenzen zijn aan vergeven! en GODdank ben ik daar persoonlijk nooit tegen aangelopen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: