Hoop op vergeving (5)

Meer naar aanleiding van het boek van Volf over vergeving.
Nu over hoe we met schade omgaan (vrij vertaald):

Nietzsche stelde voor dat we de schade die ons aangericht is
door een ander – en de schade die we zelf aanrichten! – gewoon vergeten.
Niet vergeven, maar vergeten alsof het niet plaats had
gevonden.
Omdat Nietzsche niet in een “recht” dat voor elke mens geldt
geloofde, was dit de enige mogelijke oplossing voor onrecht. Stug doorgaan.
Zo gaan wij vaak om met pijn die ons is aangedaan door een
ander.
Zeker als het om de kleine irritaties van het dagelijkse
leven gaat.
Wij doen ons best om ze te vergeten, want als je elke keer
het traject van vergeving en herstel ingaat, dan heb je geen tijd meer om te
leven.

Tot zover Volf. Mijn gedachten:
Het is, inderdaad, lastig en bijna onmogelijk om, bij elk pijnlijke
incident, het proces van vergeving en herstel aan te gaan.
Maar ik vraag me af of we als samenleving vergeving en
herstel verleerd hebben.
Wij oefenen niet met de kleine dagelijkse dingen.
Daarom weten we niet hoe om te gaan met de grote,
belangrijke zaken.
Vergeving en herstel verdwijnen uit onze woordenschat en dus
ook uit onze praktijk.
Het is nu de veertigdagentijd.
Een periode van inkeer, zonde belijden en vergeving vragen
en verlenen.
Tijd om te oefenen?
Begin klein……

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: