Hoop op vergeving (3)

Nog verder nadenkend over vergeving met het boek van Miraslav Volf (vrij vertaald, in cursief):

Wat betekent het om de vergeving van een ander te accepteren?
Het betekent dat je toegeeft dat je fout gehandeld
(gesproken) hebt, en dat je daarvan ook vrijgesproken bent.
Hoe reageren we op deze vrijspraak?
We geloven dat het ons geschonken is, en we zijn daar ook
dankbaar voor.
Hoe reageren we op de beschuldiging?
Wij belijden onze zonde en we bekeren ons.
Het belijden van je zonde houdt in dat je toegeeft dat je
fout hebt gehandeld en vergeving nodig hebt.
Als ik mijn zonde niet wil belijden, dan verklaar ik dus ook
dat ik geen vergeving nodig hebt.
En op dat moment wordt vergeving geen geschenk maar een
belediging.
Iemand beweert dat ik iets vergevingswaardig  gedaan hebt, terwijl dat niet zo is.
In zijn lezingen over de Bergrede zei Maarten Luther: Er
zijn twee soorten zonde: één soort wordt beleden, en dit moet altijd vergeven
worden; de andere soort wordt niet beleden, en kán dus niet vergeven worden,
want men weigert in te zien dat een zonde begaan is.

Gaan we niet te lichtvaardig met vergeving om?
Als iemand mij vergeving aanbiedt, dan snijdt dat erg diep.
Óf ik moet toegeven dat ik fout ben geweest.
Óf ik wordt zwaar beledigd.
Geen van beide gaat je in de koude kleren zitten.
Goede kost voor de veertigdagentijd.

Prodigal_son

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: