Déjà vu

En ook nog een déjà vu ervaring erbij.
Een cliënt van de Sociale Dienst (51 jaar) is bewust en principieel baanloos.
Al 28 jaar tegen loonarbeid.
Met een lening van de Sociale Dienst zodat hij een jaar de tijd krijgt om zijn bedrijf op te zetten. (Dit is dus nog vóór dat er een minuut besteed wordt aan echte arbeid.)
Ik zie het helemaal voor me.
Nu moet hij aan het werk, van zijn klantmanager. Wat doet hij/zij?
Hij/zij regelt dat cliënt zijn "eigen bedrijf" op gaat zetten, want cliënt zegt dat hij dat wil.
Jij weet dat niets anders gaat werken. Geen normale werkgever wil hem hebben. Als je hem aanmeldt voor wat hij noemt "dwangarbeid" gaat hij zich ziek melden.
Je meldt hem dus aan bij de afdeling Zelfstandigen.
Je schuift het op deze manier af.
Misschien hebben we over een jaar een andere wethouder Sociale Zaken, of minister van Sociale Zaken en Werkgelenheid, waardoor andere prioriteiten en regels zullen gelden (t.b.v. politiek gewin).
Of we krijgen een nieuwe Directeur van de Sociale Dienst, of een nieuwe Regiomanager.
En de pers gaat zich met andere dingen bezig houden.
Met een beetje creativiteit kan meneer trouw blijven aan zijn principes.
Déjà vu all over again.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: