Gemeenschap

Vandaag gepreekt over de noodzaak van gemeenschap in het
christelijke leven.
Jezus volgen kan je niet in je eentje doen.
Dit in het licht van de individualisering in onze
samenleving.
Ik heb een aardig rapport van D66 hierover gelezen, uit
2003. Hier te raadplegen.

Ik heb een clip laten zien van de film Rain Man.
De ik-gerichte yuppie Charlie Babbitt  ontvoert zijn autistische broeder Raymond, om zijn
handen aan de erfenis van zijn vader te krijgen. Samen reizen ze door Amerika,
en in die week verandert Charlie in een echte broer voor Raymond. Hij heeft nu
een band met hem en is van hem gaan houden.
Je ziet dus uitgebeeld hoe relaties met echte mensen een
persoon kunnen veranderen.

Ik ben er zelf van overtuigd dat je niet verandert door in
je eentje te lezen, bidden – noem maar op. Dat zijn middelen die je nodig hebt,
maar echte verandering, die je een leven lang meeneemt, vinden plaats in
relatie met anderen.
Zo heeft Jezus het bedoeld. Zo werkt Gods Koninkrijk.

De preek afgesloten met deze vragen, die ik ook aan jullie
meegeef.
Wees hier nu eerlijk in, en als het nodig is, neem concrete
stappen: 
Heb je mensen waar je mee bidt?
Heb je mensen waar je samen mee de bijbel open slaat?
Heb je mensen waar je je leven mee deelt?

Ik ben begonnen door te stellen dat, als je nog niet voor God de knieval hebt gemaakt, je niet in staat zal zijn om je te laten onderwijzen en terechtwijzen door anderen, in die zin dat het je dieptse waarden, normen en handelen aan de kaak stelt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: