Amish Grace

Heb net Amish Grace: How Forgiveness Transcended Tragedy uit.

Jullie kennen het verhaal van de respons van de Amish van Nickel Mines toen vijf dochters doodgeschoten waren in een school, en vijf gewond raakten (oktober 2006).

Zo’n boek geeft meer details van hoe de Amish gemeenschap reageerde op de tragedie, en hun houding richting de overgebleven familie van de (ook overleden) dader.

Het is zeer indrukwekkend.

De Amish maken een helder onderscheid tussen “vergeving” (een persoonlijke vervanging van wraak en boosheid met liefde voor de persoon) en gratie (dat iemand kwijtgescholden wordt van de straf, of gevolgen, van wat hij/zij deed).

Met andere woorden: de Amish geloven dat er wel gevolgen zijn van onze daden, en als die gevolgen een straf inhouden, dan moet dat ook toegepast worden.

Het feit dat de gemeenschap de dader “vergaf” betekende niet dat hij niet voor de rechter zou moeten verschijnen, als hij het had overleefd.

Dat is een mooi onderscheid die ons ook zou kunnen helpen als we nadenken over vergeving.

Vergeving ontlast mij van wraak, en daarom is het goed om te doen. Maar het ontlast de dader niet van de gevolgen van zijn/haar daad.

Vergeving kan dus een helende kracht hebben. Persoonlijk, voor mij en voor de dader, maar ook gemeenschappelijk, als recht gesproken wordt wanner iemand de normen en waarden van een gemeenschap onder de voeten loopt.

Niet vergeef en vergeet, maar vergeef en niet vergeten. Maar dan de herinneringen levend houden op een manier die heling en genezing brengt in plaats van verwoesting.

Ook wordt opgemerkt dat deze houding en daden van de Amish diep geworteld zijn in hun cultuur en christelijke levensbeschouwing.

“Toen de 13-jarige Marion riep: ,schiet eerst op mij!’, en toen de volwassenen, enkele uren na de schietpartij, naar de familie van de dader toe gingen met woorden van genade en vergeving, handelden zij uit oeroude gewoonten die geworteld zijn in het verhaal van Jezus aan het kruis.”

Daarmee hebben ze de wereld een geweldige boodschap gegeven. Maar ook dan in alle nederigheid. De kerkleiders verbood het iemand om buiten hun eigen gemeenschap een lezing over vergeving te houden. Ze wilden niet ‘opscheppen’ over wat ze gedaan hadden.

Of, zoals een Amish vader het zei: We believe in letting our light shine, but not shining it in the eyes of other people.

Mooie levenshouding.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: