Ahmed Aboutaleb

Pauw_en_witteman_1

Gisteren was staatssecretaris Ahmed Aboutaleb te gast op
Pauw en Witteman. Hij ligt (of lag) onder vuur – een motie van wantrouwen zelfs
– van Geert Wilders en de PvV vanwege zijn dubbele nationaliteit.
Zoals ik al gezegd heb, ik vind het een onderwerp waarover
een waardig gesprek gevoerd kan/moet worden.
Ahmed_aboutaleb
Ahmed Aboutaleb is een scherp en evenwichtig denker en
spreker. Hij deed het heel goed.
Een deel van het gesprek is bij mij blijven hangen. Ik heb
dat stuk overgenomen:

Vraag: Voelt u zich daardoor (de manier waarop Wilders dit
bespreekbaar maakte) geraakt?
Je wordt er natuurlijk altijd door geraakt als het over jezelf
gaat of als je naam wordt genomen in zo een verband. De heer Wilders en zijn
politieke beweging hebben het volstrekte recht om dit thema te agenderen. Maar
het is lastig als ineens in de Tweede Kamer waar je jezelf niet kan
verdedigen, de discussie over jou gaat…

Vraag: Het rare is dat er aan uw loyaliteit wordt getwijfeld
en u een beetje glimlachend zegt “ach, ik begrijp het allemaal wel.”
Ik vind dat je mensen serieus moet nemen. Als mensen daar
twijfels over hebben dan vind ik dat je niet moet zeggen “goh, wat bent u maar
dom, u snapt het niet.” Zo is het niet. En dan moet je serieus uitleggen waarom
je in de discussie staat zoals je staat.

Aboutaleb ontkent niet dat hij persoonlijk geraakt is door
deze dingen, maar hij neemt de mensen serieus en zoekt het waardige gesprek op.

In mijn ervaring is het typisch Nederlands (en zeker in de
kerk) dat mensen kritiek leveren op iemand z’n functioneren of denken en
daarbij zeggen “wij bedoelen het niet persoonlijk, hoor. Het gaat niet om jou.
Je moet je er niet door gekwetst voelen.”

Ik snap de bedoeling achter deze opmerking, maar ik geloof
niet dat het klopt. Het is onnatuurlijk (en zelfs, denk ik, onbijbels) om de
mens op te delen en dan doen alsof het ene deel onafhankelijk van het andere
deel kan functioneren en voelen.

Kritiek op je functioneren of denken, zeker als het niet op
waardige wijze geleverd wordt (b.v. niet mét jou maar óver jou) raakt je
altijd. Dat moet je niet (willen) ontkennen, want je ontkent daardoor een deel van jezelf.

De truc is om dan toch noch de mensen serieus te nemen en het waardige gesprek op te zoeken. 

Conclusies?
Als je kritiek hebt, besef dat je de persoon in kwestie
altijd raakt. Voer het gesprek dus waardig.
Als je kritiek krijgt (ook op een onwaardige manier) neem de
persoon serieus en zoek het gesprek op.
Ahmed Aboutaleb wordt waarschijnlijk een goede
staatssecretaris.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: