Goed nieuws

Ik blijf me afvragen waarom mensen naar de kerk gaan en
christen zijn.
Die vraag is vaker op deze weblog gesteld.
Mijn ervaring blijft dat veel kerkleden niet snel met een
helder antwoord (kunnen) komen als ik deze vraag stel.

Ik ben zelf van mening dat veel mensen christen blijven
omdat ze willen ontkomen aan Gods eeuwige straf. (Velen zijn christen geworden
omdat ze in die cultuur geboren zijn. Ze hebben vaak geen echte bewuste keus gemaakt om
christen te worden – belijdenis deden ze omdat het zo hoorde. Maar ze maken
wel, zeker in onze tijd, een bewuste keus om het te blijven.)

Als ik het zo stel, wordt het steeds ontkend.

Gisteren preekte ik twee keer over de gelijkenis van het
graan en het onkruid
. Ik probeerde duidelijk te maken dat deze gelijkenis niet
over Gods eeuwige straf gaat. Het wordt wel genoemd, maar als klein onderdeel van de
laatste zin van het veerhaal. Jezus wilde iets anders duidelijk maken aan de
mensen, namelijk, dat het feit dat het kwaad nog steeds aanwezig is betekent
niet dat Gods Koninkrijk niet gekomen is. En dat de heer des huizes wel erg relaxed
is ten opzichte van dat kwaad. Hij is niet bang of ongezond gedreven om het uit
te roeien. “Het komt allemaal wel goed, jongens”, spreekt hij zijn knechten
toe. “Berg je sikkels op.”

Het viel me op hoeveel mensen mij na de diensten aanspraken (en met het woord “hoeveel” bedoel ik een handjevol: vaak spreekt niemand mij
aan, en meestal gaat het niet dieper dan “mooie preek”.) en mij vertelden dat ze
deze gelijkenis altijd uitgelegd kregen als een verhaal over Gods straf, en dat
het bevrijdend was om het anders te bekijken.

Een neerlandicus vertelde uitvoerig over zijn strijd om zich
te ontworstelen aan de beelden over de hel en Gods toorn die hij vanaf zijn
jeugd meekreeg.

Een oudere mevrouw kon bijna niets zeggen, maar de tranen
die langs haar wangen stroomden spraken boekdelen.

Dat dit thema (Gods toorn) een belangrijke plaats heeft gehad in de kerk
is helemaal te verklaren als je kijkt naar de cultuur en geschiedenis van West-Europa
in de Middeleeuwen en de Reformatie. Het is logisch dat onze kerken Gods toorn
als belangrijk onderdeel van het Evangelie verkondigd hebben. En het is een
bijbels thema, dus je moet er wat over zeggen. Ik maak deze opmerkingen niet om de kerk af te kraken. Ik snap waarom het zo gegaan is.

Maar de kern van de boodschap is dat we niet meer bang
hoeven te zijn voor Gods toorn. En het is ons, blijkbaar, niet goed gelukt om
dat over te brengen aan kerkleden of de wereld. En dat is erg jammer.

Ik zeg het dus nog een keer voor het geval je er nog steeds
mee worstelt:

Jezus heeft de beker van Gods toorn leeg gedronken. Helemaal
leeg. Er blijft niets over.
Dat is óf waar óf niet waar.
Wat je daarvan vindt bepaalt hoe je leeft, ook op deze maandag.

Ik geloof dat het waar is.

Advertenties

3 responses to “Goed nieuws

  • Ettje

    Ook ik geloof dat dat waar is!! Het is één van de redenen waarom het me zo zwaar valt om weer een kerkelijk onderdak te vinden… Omdat ik alsmaar het tegenovergestelde hoor, en verhalen over zonde en zondaar zijn…
    Eens verlost, blijft verlost!

  • Henk

    Je preek is hier met instemming beluisterd.
    Je boodschap heeft ook consequenties. Voor de eigen levensstijl. Een stijl die niet is gebaseerd op angst voor straf, maar op een positieve keuze.
    Het heeft ook consequenties voor de manier waarop we over anderen oordelen.
    Maar nu het volgende: een aantal jaren geleden was ik op afstand betrokken bij een gezin waar de vader plotseling het gezin heeft verlaten en in een ander gezin is gaan wonen. De moeder en zijn kinderen waren totaal overrompeld, ze hadden niets aan zien komen.
    Het antwoord van de vader was: “Onze God is een God van liefde en genade. Hij vergeeft wat wij verkeerd doen. Wat er ook gebeurt, ik ben verlost”.
    Als ik destijds had gedacht: ‘dat is hélemaal waar, er blijft niets over’, dan had ik ook niets kunnen zeggen. Want als al je zonden weg zijn gedaan, wie ben ik dan toch om iemand aan te spreken op zijn of haar gedrag? Want dat lijkt mij de consequentie. Als je gelooft dat Jezus voor al jouw zonden en voor de ander is gekomen en er blijft daardoor niets over: dan blijft er dus ook niets aan te wijzen. Het saldo is immers nul….
    Er wordt door christenen teveel en te vaak geoordeeld en veroordeeld. Maar in deze situatie dacht ik: hier moet ik iets mee. Tegelijk merkte ik dat het tekstgebruik mij verlamde. Enerzijds omdat ik werkelijk voor de volle 100% geloof dat Jezus voor al mijn en jouw zonden gekomen is, dus het is 100% waar. Maar anderzijds omdat ik dan toch weer de gebrokenheid zie: er gaan dingen verschrikkelijk fout. Maar als ik dan de ander aan zou spreken op zijn gedrag: kan dat dan nog wel? Immers: dat aanspreken (oordelen) is toch niet aan ons? Die schuld was toch al weg?
    Ik moet zeggen dat ik hier lang mee heb geworsteld. Het is voor 100% waar wat die man zei en toch klopte het niet….

  • Norman

    HENK:
    Dit is precies de vraag die Paulus kreeg in Rom. 6: Betekent dit nu dat we moeten blijven zondigen om de genade te laten toenemen? Dat in geen geval. Hoe zouden wij, die dood zijn voor de zonde, nog in zonde kunnen leven?
    Wat die man zei klopt niet. Zie de gelijkenis van Jezus van de dienaar die niet wilde vergeven (Matt 18).
    Als je beweert Gods vergeving en genade te kennen maar in staat bent om zo met opzet je partner en kinderen te verraden, dan ken je die genade en liefde niet. Het wordt je altijd aangeboden, de vraag is of je het pakt. En op deze manier pak je het niet.
    En daar kan je op aangesproken worden, en flink ook.
    Een gezonde relatie houdt in dat je iemand aanspreekt op zijn of haar gedrag. Maar niet uit angst, uit liefde.
    Deze kijk op Gods genade, merk ik bij mijzelf, weerhoudt me niet om betrokken te raken bij anderen en hun gedrag. Maar de motivatie is anders, en een groot deel van de bekrompenheid en angst is weg.
    Een man die zoiets zegt spant God op een verschrikkelijke manier voor zijn karretje, en dat kan niet. Dat is gevaarlijk. Ik zou hem, als de relatie het toe zou laten, zonder enige schroom er zo op aanspreken.
    Dat zie je ook in de gelijkenis van Matt 18: die dienaar wordt op zijn gedrag wel degelijk op aangesproken. (Over deze gelijkenis preek ik op 11 maart..;-)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: