Lange termijn denken

Vanavond reed ik terug uit Amsterdam naar huis. Het was laat – bijna 00.00u.
Ik luisterde naar Radio 1. Twee fascinerende gasten. De informatie is nog niet op het net, dus ik probeer het even kort uit mijn hoofd te vertellen.

De eerste was een onderzoeker, bezig met een onderzoek naar welk gen verantwoordelijk is voor een bepaald soort autisme in kinderen.
Om onderzoek te doen naar het DNA, had hij gezinnen nodig waarbinnen twee kinderen autistisch zijn. Dat zijn er niet veel. Hij vond er 40 in Nederland en besloot het onderzoek breder in Europa te doen. Uiteindelijk vonden ze er 200.
Ze hebben nu een aantal genen (25 of zo) gelokaliseerd, maar ze zijn er nog lang niet. Ze hebben nog meer gezinnen nodig vanwege de complexiteit van het onderzoek.
Het onderzoek begon in 1995, deze meneer is er zeker nog tien jaar mee bezig. En, als het lukt, dan weten ze alleen maar welk gen (of welke genen) de oorzaak van het probleem is. Er is nog helemaal geen oplossing voor het probleem! Dat is weer een proces van jaren.
Stel je voor: zo lang bezig zonder dat het waarschijnlijk is dat je zelf het resultaat ziet – als er een resultaat (geneesmiddel) is.

De volgende gasten waren een stel uit Tibet. Zij is Duitse, hij Nederlander. Zij is blind. Sinds 1998 wonen zij in Tibet, en ze zijn bezig om de talen daar in Braille te zetten. Ze richten scholen op om blinde mensen een opleiding te geven.
Dat is nodig, want er zijn relatief veel blinden in Tibet vanwege de hoogte waarop men woont (hoge UV-stralingen). Bovendien geloven de Tibetanen dat iemand die blind is slecht Karma heeft vanwege slechte daden in het vorige leven en ook nog waarschijnlijk bezeten is door boze geesten.
Blinden worden uitgestoten van de samenleving.
Dit stel probeert blinden hoop en een toekomst te bieden.
Wat ze daarnaast doen is bergbeklimmen. Ze nemen blinde studenten mee de bergen in.
Vergeet niet – zij, die dit allemaal op poten zet(te) – is zelf blind.

Zeer inspirerend allemaal.

Advertenties

One response to “Lange termijn denken

  • eline

    zonder je bewondering voor de wetenschapper onderuit te halen: voor hem is het vinden van één gen al het resultaat. Dus hij is al binnen. Moleculaire genetici denken niet in termen van geneesmiddel. Althans, dat deden mijn collega’s en ik niet…. Tuurlijk doen (deden) we het onderzoek wel om uiteindelijk mensen vooruit te kunnen helpen. Onderzoek naar ’t gen dat krullen in je haar laat groeien is niet echt relevant.
    Wat wel zo is: als ze de genen in kaart hebben gebracht is de stap naar pre-natale diagnostiek niet zo heel groot.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: