de hel deel 14

Je kunt nu het idee krijgen dat, als wat ik al geschreven
heb klopt, het christelijke geloof nu beroofd is van wat de kerk de “ernst”
noemt.

Als de hel er niet meer is als “stok achter de deur” dan
maakt het niet uit wat we doen, wij kunnen er op los leven, wij hoeven nergens
mee rekening te houden, want het komt allemaal goed. Er zijn geen consequenties
meer voor hoe we leven.

Als je die vraag stelt, dan heb je de boodschap goed
begrepen. En ik bevind me in goed gezelschap, want diezelfde vraag is ook gesteld
aan Paulus, die een gulle genade predikte. Betekent dit nu dat we
vrijuit mogen zondigen omdat we niet onder de wet staan, maar onder de genade
leven?

(Rom. 6:15) is de vraag die opkwam bij zijn toehoorders. We mogen nu alles doen
en denken!

Maar
niets is minder waar. Aldus Paulus: Absoluut
niet!

De
bijbel staat vol waarschuwingen, dat het mogelijk is om weg te lopen van Gods
genade, dat het denkbaar is dat iemand de weg die Jezus is verlaat.

Ik
geef twee voorbeelden, één uit het leven van Jezus, één uit een brief in het
Nieuwe Testament.

De evangelist Lucas vertelt over een rijke jongeling die bij
Jezus kwam en vroeg hoe hij deel kon krijgen aan het eeuwige leven (18:18-29).
Daarbij stelde hij dat hij zich aan alle wetten en geboden van God gehouden had.
Jezus ontkende dat ook niet. Dat was gewoon zo. Hij zou zo bij ons ouderling
kunnen worden.

Toen stelde Jezus nog een eis: “Verkoop
alles wat u hebt en verdeel de opbrengst onder de armen”.
Met andere woorden – het Koninkrijk van God is nu gekomen. Er wordt
meer gevraagd dan een leven volgens Gods regels. Het gaat nu om de wereld
waarin het Koninkrijk gestalte moet krijgen, en mensen zoals jij moeten dat vorm
geven. Ga – doe wat Ik gedaan heb, geef je je aan de armen.

Toen de man dat hoorde werd hij diep bedroefd, want hij was
zeer rijk. En hij liep weg.

In de brief aan de Hebreeërs staat de volgende
schrikbarende passage:

Want wie ooit door het licht beschenen is, geproefd heeft van de
hemelse gave en deel gekregen heeft aan de heilige Geest, wie het weldadig
woord van God en de kracht van de komende wereld ervaren heeft
 en vervolgens afvallig
is geworden, kan onmogelijk een tweede maal worden bekeerd, omdat zo iemand
voor zichzelf de Zoon van God opnieuw kruisigt en aan bespotting blootstelt.
(6:4-6)

En in dezelfde brief:

Let op dat u hem die spreekt niet afwijst. Want als zij al niet
ontkomen zijn toen ze degene afwezen die hen op aarde onderrichtte, dan kunnen
wij, wanneer we ons afkeren van degene die dat vanuit de hemel doet, helemaal
niet ontkomen.
(12:25)

Het is mogelijk om weg
te lopen van Gods genade en de opdracht die Jezus ons gegeven heeft. Het is
niet alleen mogelijk – wij doen het
regelmatig. Wij worstelen tegen de zonde en we moeten ervoor vechten om uit
genade te leven. De ikgerichtheid waar we allemaal mee worstelen, loopt als een
brullende leeuw rond, op zoek naar wie hij kan verslinden.

Dit
zijn ernstige waarschuwingen en ernstige zaken. Wij moeten de kracht van de
zonden en het ongeloof in ons leven serieus nemen. Het is wel degelijk mogelijk
dat ik, bewust of onbewust, van de weg afwijk.

Maar
het erge van het afwijken, ligt niet in het feit dat ik dan in de eeuwige
vlammen van de hel kom.

Nee,
het erge van dat afwijken is dat ik de liefde, genade, doel, en zingeving van
het leven dat in Jezus’ weg te vinden is ontloop. Dat ik niet de persoon wordt
zoals bedoeld was. Dat ik lijd aan de gebrokenheid van de wereld, mede
veroorzaakt door mijn eigen koppigheid.

Het
verbaast me steeds weer dat ik zo een neiging heb, en er vaak voor kies, om mijn
eigen weg te gaan in plaats van “de weg der zaligheid”.

Wat
ben ik vaak idioot bezig.

Advertenties

One response to “de hel deel 14

  • Ettje

    Als je weet (gelooft) dat er Iemand is die je heeft vrijgekocht, dan ben je die ander toch eeuwig dankbaar?! Als je weet dat je vrij bent (verlost) dan doe je er toch alles aan om vrij te blijven?! En zorg je er voor dat je niemand anders gevangen neemt (op welke manier dan ook, lees de Tien Woorden maar).
    Dan wil je toch maar één ding, met vallen en opstaan: de weg gaan van Matt. 25: 35-40
    Niet als een heilig boontje, maar als mens, met kennis van goed en kwaad.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: