Lessen van de Vroege Kerk
10 mei,2008 door normviss
De twee volgende lessen van de vroege kerk, aangereikt door Dr. Henk Bakker:
Levende gemeenschap: De eerste christengemeenten vormen hechte gemeenschappen. Die zijn in staat om in de marge van de samenleving te groeien door hun getuigenis van liefde, mededogen en vergevingsgezindheid, tegen alle verdrukking in.
Bereidheid tot lijden: De christenen zijn over het algemeen radicaal in hun navolging van Christus, als het moet tot in de dood. Christenen in de eerste eeuwen kennen Jezus als triomferende Koning, maar ook als lijdende Knecht. Dat geeft hun kracht om ook in het lijden van anderen te gaan staan: bij epidemieën offeren ze zich bijvoorbeeld op door voor de zieken te zorgen en de doden te begraven.
(Rodney Stark, in zijn boek “The Rise of Christianty” schrijft hier een hoofdstuk over. Gedurende twee epidemieën overleden tienduizenden in het Romeinse Rijk. De christenen hadden, in hun theologie, een uitleg voor de existentiële vragen rondom dit soort lijden, in tegenstelling tot de heidense priesters. Hoe de christenen met deze rampen omgingen was een groot getuigenis in veel getroffen dorpen en steden. De nabestaanden bekeerden zich ook vaak tot het christendom. )
het probleem is alleen dat zowel het boek van bakker als het boek van stark (vooral die laatste) zeer problematisch zijn. Stark heeft wel een mooi verhaal, maar historisch gezien….